वैशम्पायन उवाच । (१।१)

एतस्मिन्न् एव काले तु सर्ववादित्रनिस्वनः । (१।२)

बभूव तुमुलः शब्दस् त्वन्तरिक्षे दिवौकसाम् ॥ (१।३)

रथनेमिस्वनश्चैव घण्टाशब्दश्च भारत । (२।१)

पृथग् व्यालमृगाणां च पक्षिणां चैव सर्वशः ॥ (२।२)

तं समन्ताद् अनुययुर् गन्धर्वाप्सरसस् तथा । (३।१)

विमानैः सूर्यसंकाशैर् देवराजम् अरिंदमम् ॥ (३।२)

ततः स हरिभिर् युक्तं जाम्बूनदपरिष्कृतम् । (४।१)

मेघनादिनम् आरुह्य श्रिया परमया ज्वलन् ॥ (४।२)

पार्थान् अभ्याजगामाशु देवराजः पुरंदरः । (५।१)

आगत्य च सहस्राक्षो रथाद् अवरुरोह वै ॥ (५।२)

तं दृष्ट्वैव महात्मानं धर्मराजो युधिष्ठिरः । (६।१)

भ्रातृभिः सहितः श्रीमान् देवराजम् उपागमत् ॥ (६।२)

पूजयामास चैवाथ विधिवद् भूरिदक्षिणः । (७।१)

यथार्हम् अमितात्मानं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ (७।२)

धनंजयश्च तेजस्वी प्रणिपत्य पुरंदरम् । (८।१)

भृत्यवत् प्रणतस् तस्थौ देवराजसमीपतः ॥ (८।२)

आप्यायत महातेजाः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः । (९।१)

धनंजयम् अभिप्रेक्ष्य विनीतं स्थितम् अन्तिके ॥ (९।२)

जटिलं देवराजस्य तपोयुक्तम् अकल्मषम् । (१०।१)

हर्षेण महताविष्टः फल्गुनस्याथ दर्शनात् ॥ (१०।२)

तं तथादीनमनसं राजानं हर्षसंप्लुतम् । (११।१)

उवाच वचनं धीमान् देवराजः पुरंदरः ॥ (११।२)

त्वम् इमां पृथिवीं राजन् प्रशासिष्यसि पाण्डव । (१२।१)

स्वस्ति प्राप्नुहि कौन्तेय काम्यकं पुनर् आश्रमम् ॥ (१२।२)

अस्त्राणि लब्धानि च पाण्डवेन सर्वाणि मत्तः प्रयतेन राजन् । (१३।१)

कृतप्रियश् चास्मि धनंजयेन जेतुं न शक्यस् त्रिभिर् एष लोकैः ॥ (१३।२)

एवम् उक्त्वा सहस्राक्षः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् । (१४।१)

जगाम त्रिदिवं हृष्टः स्तूयमानो महर्षिभिः ॥ (१४।२)

धनेश्वरगृहस्थानां पाण्डवानां समागमम् । (१५।१)

शक्रेण य इमं विद्वान् अधीयीत समाहितः ॥ (१५।२)

संवत्सरं ब्रह्मचारी नियतः संशितव्रतः । (१६।१)

स जीवेत निराबाधः सुसुखी शरदां शतम् ॥ (१६।२)