नारद उवाच । (१।१)

कर्णस्तु समवाप्यैतद् अस्त्रं भार्गवनन्दनात् । (१।२)

दुर्योधनेन सहितो मुमुदे भरतर्षभ ॥ (१।३)

ततः कदाचिद् राजानः समाजग्मुः स्वयंवरे । (२।१)

कलिङ्गविषये राजन् राज्ञश्चित्राङ्गदस्य च ॥ (२।२)

श्रीमद्राजपुरं नाम नगरं तत्र भारत । (३।१)

राजानः शतशस्तत्र कन्यार्थं समुपागमन् ॥ (३।२)

श्रुत्वा दुर्योधनस्तत्र समेतान् सर्वपार्थिवान् । (४।१)

रथेन काञ्चनाङ्गेन कर्णेन सहितो ययौ ॥ (४।२)

ततः स्वयंवरे तस्मिन् सम्प्रवृत्ते महोत्सवे । (५।१)

समापेतुर् नृपतयः कन्यार्थे नृपसत्तम ॥ (५।२)

शिशुपालो जरासंधो भीष्मको वक्र एव च । (६।१)

कपोतरोमा नीलश्च रुक्मी च दृढविक्रमः ॥ (६।२)

सृगालश्च महाराज स्त्रीराज्याधिपतिश्च यः । (७।१)

अशोकः शतधन्वा च भोजो वीरश्च नामतः ॥ (७।२)

एते चान्ये च बहवो दक्षिणां दिशम् आश्रिताः । (८।१)

म्लेच्छाचार्याश्च राजानः प्राच्योदीच्याश्च भारत ॥ (८।२)

काञ्चनाङ्गदिनः सर्वे बद्धजाम्बूनदस्रजः । (९।१)

सर्वे भास्वरदेहाश्च व्याघ्रा इव मदोत्कटाः ॥ (९।२)

ततः समुपविष्टेषु तेषु राजसु भारत । (१०।१)

विवेश रङ्गं सा कन्या धात्रीवर्षधरान्विता ॥ (१०।२)

ततः संश्राव्यमाणेषु राज्ञां नामसु भारत । (११।१)

अत्यक्रामद् धार्तराष्ट्रं सा कन्या वरवर्णिनी ॥ (११।२)

दुर्योधनस्तु कौरव्यो नामर्षयत लङ्घनम् । (१२।१)

प्रत्यषेधच्च तां कन्याम् असत्कृत्य नराधिपान् ॥ (१२।२)

स वीर्यमदमत्तत्वाद् भीष्मद्रोणावुपाश्रितः । (१३।१)

रथम् आरोप्य तां कन्याम् आजुहाव नराधिपान् ॥ (१३।२)

तम् अन्वयाद् रथी खड्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् । (१४।१)

कर्णः शस्त्रभृतां श्रेष्ठः पृष्ठतः पुरुषर्षभ ॥ (१४।२)

ततो विमर्दः सुमहान् राज्ञाम् आसीद् युधिष्ठिर । (१५।१)

संनह्यतां तनुत्राणि रथान् योजयताम् अपि ॥ (१५।२)

ते ऽभ्यधावन्त संक्रुद्धाः कर्णदुर्योधनावुभौ । (१६।१)

शरवर्षाणि मुञ्चन्तो मेघाः पर्वतयोर् इव ॥ (१६।२)

कर्णस्तेषाम् आपतताम् एकैकेन क्षुरेण ह । (१७।१)

धनूंषि सशरावापान्यपातयत भूतले ॥ (१७।२)

ततो विधनुषः कांश्चित् कांश्चिद् उद्यतकार्मुकान् । (१८।१)

कांश्चिद् उद्वहतो बाणान् रथशक्तिगदास्तथा ॥ (१८।२)

लाघवाद् आकुलीकृत्य कर्णः प्रहरतां वरः । (१९।१)

हतसूतांश्च भूयिष्ठान् अवजिग्ये नराधिपान् ॥ (१९।२)

ते स्वयं त्वरयन्तो ऽश्वान् याहि याहीति वादिनः । (२०।१)

व्यपेयुस्ते रणं हित्वा राजानो भग्नमानसाः ॥ (२०।२)

दुर्योधनस्तु कर्णेन पाल्यमानो ऽभ्ययात् तदा । (२१।१)

हृष्टः कन्याम् उपादाय नगरं नागसाह्वयम् ॥ (२१।२)