वैशंपायन उवाच । (१।१)

धृतराष्ट्रवचः श्रुत्वा भीष्मद्रोणौ समर्थ्य तौ । (१।२)

दुर्योधनम् इदं वाक्यम् ऊचतुः शासनातिगम् ॥ (१।३)

यावत् कृष्णावसंनद्धौ यावत् तिष्ठति गाण्डिवम् । (२।१)

यावद् धौम्यो न सेनाग्नौ जुहोतीह द्विषद्बलम् ॥ (२।२)

यावन्न प्रेक्षते क्रुद्धः सेनां तव युधिष्ठिरः । (३।१)

ह्रीनिषेधो महेष्वासस्तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ (३।२)

यावन्न दृश्यते पार्थः स्वेष्वनीकेष्ववस्थितः । (४।१)

भीमसेनो महेष्वासस्तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ (४।२)

यावन्न चरते मार्गान् पृतनाम् अभिहर्षयन् । (५।१)

यावन्न शातयत्याजौ शिरांसि गजयोधिनाम् ॥ (५।२)

गदया वीरघातिन्या फलानीव वनस्पतेः । (६।१)

कालेन परिपक्वानि तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ (६।२)

नकुलः सहदेवश्च धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः । (७।१)

विराटश्च शिखण्डी च शैशुपालिश्च दंशिताः ॥ (७।२)

यावन्न प्रविशन्त्येते नक्रा इव महार्णवम् । (८।१)

कृतास्त्राः क्षिप्रम् अस्यन्तस्तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ (८।२)

यावन्न सुकुमारेषु शरीरेषु महीक्षिताम् । (९।१)

गार्ध्रपत्राः पतन्त्युग्रास्तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ (९।२)

चन्दनागरुदिग्धेषु हारनिष्कधरेषु च । (१०।१)

नोरःसु यावद् योधानां महेष्वासैर् महेषवः ॥ (१०।२)

कृतास्त्रैः क्षिप्रम् अस्यद्भिर् दूरपातिभिर् आयसाः । (११।१)

अभिलक्ष्यैर् निपात्यन्ते तावच्छाम्यतु वैशसम् ॥ (११।२)

अभिवादयमानं त्वां शिरसा राजकुञ्जरः । (१२।१)

पाणिभ्यां प्रतिगृह्णातु धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ (१२।२)

ध्वजाङ्कुशपताकाङ्कं दक्षिणं ते सुदक्षिणः । (१३।१)

स्कन्धे निक्षिपतां बाहुं शान्तये भरतर्षभ ॥ (१३।२)

रत्नौषधिसमेतेन रत्नाङ्गुलितलेन च । (१४।१)

उपविष्टस्य पृष्ठं ते पाणिना परिमार्जतु ॥ (१४।२)

शालस्कन्धो महाबाहुस्त्वां स्वजानो वृकोदरः । (१५।१)

साम्नाभिवदतां चापि शान्तये भरतर्षभ ॥ (१५।२)

अर्जुनेन यमाभ्यां च त्रिभिस्तैर् अभिवादितः । (१६।१)

मूर्ध्नि तान् समुपाघ्राय प्रेम्णाभिवद पार्थिव ॥ (१६।२)

दृष्ट्वा त्वां पाण्डवैर् वीरैर् भ्रातृभिः सह संगतम् । (१७।१)

यावद् आनन्दजाश्रूणि प्रमुञ्चन्तु नराधिपाः ॥ (१७।२)

घुष्यतां राजधानीषु सर्वसंपन्महीक्षिताम् । (१८।१)

पृथिवी भ्रातृभावेन भुज्यतां विज्वरो भव ॥ (१८।२)