MBh, 6, 69
Select a line for its word-by-word analysis.
विराटो ऽथ त्रिभिर् बाणैर् भीष्मम् आर्छन्महारथम् । (१।२)
virāṭo 'tha tribhir bāṇair bhīṣmam ārchanmahāratham |
विव्याध तुरगांश्चास्य त्रिभिर् बाणैर् महारथः ॥ (१।३)
vivyādha turagāṃścāsya tribhir bāṇair mahārathaḥ ||
तं प्रत्यविध्यद् दशभिर् भीष्मः शांतनवः शरैः । (२।१)
taṃ pratyavidhyad daśabhir bhīṣmaḥ śāṃtanavaḥ śaraiḥ |
रुक्मपुङ्खैर् महेष्वासः कृतहस्तो महाबलः ॥ (२।२)
rukmapuṅkhair maheṣvāsaḥ kṛtahasto mahābalaḥ ||
द्रौणिर् गाण्डीवधन्वानं भीमधन्वा महारथः । (३।१)
drauṇir gāṇḍīvadhanvānaṃ bhīmadhanvā mahārathaḥ |
अविध्यद् इषुभिः षड्भिर् दृढहस्तः स्तनान्तरे ॥ (३।२)
avidhyad iṣubhiḥ ṣaḍbhir dṛḍhahastaḥ stanāntare ||
अविध्यच्च भृशं तीक्ष्णैः पत्रिभिः शत्रुकर्शनः ॥ (४।२)
avidhyacca bhṛśaṃ tīkṣṇaiḥ patribhiḥ śatrukarśanaḥ ||
सो ऽन्यत् कार्मुकम् आदाय वेगवत् क्रोधमूर्छितः । (५।१)
so 'nyat kārmukam ādāya vegavat krodhamūrchitaḥ |
अविध्यत् फल्गुनं राजन्नवत्या निशितैः शरैः । (६।१)
avidhyat phalgunaṃ rājannavatyā niśitaiḥ śaraiḥ |
ततः क्रोधाभिताम्राक्षः सह कृष्णेन फल्गुनः । (७।१)
tataḥ krodhābhitāmrākṣaḥ saha kṛṣṇena phalgunaḥ |
दीर्घम् उष्णं च निःश्वस्य चिन्तयित्वा मुहुर् मुहुः ॥ (७।२)
dīrgham uṣṇaṃ ca niḥśvasya cintayitvā muhur muhuḥ ||
गाण्डीवधन्वा संक्रुद्धः शितान् संनतपर्वणः । (८।२)
gāṇḍīvadhanvā saṃkruddhaḥ śitān saṃnataparvaṇaḥ |
तैस्तूर्णं समरे ऽविध्यद् द्रौणिं बलवतां वरम् । (९।१)
taistūrṇaṃ samare 'vidhyad drauṇiṃ balavatāṃ varam |
तस्य ते कवचं भित्त्वा पपुः शोणितम् आहवे ॥ (९।२)
tasya te kavacaṃ bhittvā papuḥ śoṇitam āhave ||
न विव्यथे च निर्भिन्नो द्रौणिर् गाण्डीवधन्वना । (१०।१)
na vivyathe ca nirbhinno drauṇir gāṇḍīvadhanvanā |
तथैव शरवर्षाणि प्रतिमुञ्चन्न् अविह्वलः । (१०।२)
tathaiva śaravarṣāṇi pratimuñcann avihvalaḥ |
तस्थौ स समरे राजंस्त्रातुम् इच्छन्महाव्रतम् ॥ (१०।३)
tasthau sa samare rājaṃstrātum icchanmahāvratam ||
तस्य तत् सुमहत् कर्म शशंसुः पुरुषर्षभाः । (११।१)
tasya tat sumahat karma śaśaṃsuḥ puruṣarṣabhāḥ |
यत् कृष्णाभ्यां समेताभ्यां नापत्रपत संयुगे ॥ (११।२)
yat kṛṣṇābhyāṃ sametābhyāṃ nāpatrapata saṃyuge ||
स हि नित्यम् अनीकेषु युध्यते ऽभयम् आस्थितः । (१२।१)
sa hi nityam anīkeṣu yudhyate 'bhayam āsthitaḥ |
अस्त्रग्रामं ससंहारं द्रोणात् प्राप्य सुदुर्लभम् ॥ (१२।२)
astragrāmaṃ sasaṃhāraṃ droṇāt prāpya sudurlabham ||
ममायम् आचार्यसुतो द्रोणस्यातिप्रियः सुतः । (१३।१)
mamāyam ācāryasuto droṇasyātipriyaḥ sutaḥ |
समास्थाय मतिं वीरो बीभत्सुः शत्रुतापनः । (१४।१)
samāsthāya matiṃ vīro bībhatsuḥ śatrutāpanaḥ |
कृपां चक्रे रथश्रेष्ठो भारद्वाजसुतं प्रति ॥ (१४।२)
kṛpāṃ cakre rathaśreṣṭho bhāradvājasutaṃ prati ||
द्रौणिं त्यक्त्वा ततो युद्धे कौन्तेयः शत्रुतापनः । (१५।१)
drauṇiṃ tyaktvā tato yuddhe kaunteyaḥ śatrutāpanaḥ |
युयुधे तावकान्निघ्नंस्त्वरमाणः पराक्रमी ॥ (१५।२)
yuyudhe tāvakānnighnaṃstvaramāṇaḥ parākramī ||
दुर्योधनस्तु दशभिर् गार्ध्रपत्रैः शिलाशितैः । (१६।१)
duryodhanastu daśabhir gārdhrapatraiḥ śilāśitaiḥ |
भीमसेनं महेष्वासं रुक्मपुङ्खैः समर्पयत् ॥ (१६।२)
bhīmasenaṃ maheṣvāsaṃ rukmapuṅkhaiḥ samarpayat ||
भीमसेनस्तु संक्रुद्धः परासुकरणं दृढम् । (१७।१)
bhīmasenastu saṃkruddhaḥ parāsukaraṇaṃ dṛḍham |
चित्रं कार्मुकम् आदत्त शरांश्च निशितान् दश ॥ (१७।२)
citraṃ kārmukam ādatta śarāṃśca niśitān daśa ||
आकर्णप्रहितैस्तीक्ष्णैर् वेगितैस्तिग्मतेजनैः । (१८।१)
ākarṇaprahitaistīkṣṇair vegitaistigmatejanaiḥ |
अविध्यत् तूर्णम् अव्यग्रः कुरुराजं महोरसि ॥ (१८।२)
avidhyat tūrṇam avyagraḥ kururājaṃ mahorasi ||
तस्य काञ्चनसूत्रस्तु शरैः परिवृतो मणिः । (१९।१)
tasya kāñcanasūtrastu śaraiḥ parivṛto maṇiḥ |
ततः शरैर् महाराज रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः । (२१।१)
tataḥ śarair mahārāja rukmapuṅkhaiḥ śilāśitaiḥ |
भीमं विव्याध संक्रुद्धस्त्रासयानो वरूथिनीम् ॥ (२१।२)
bhīmaṃ vivyādha saṃkruddhastrāsayāno varūthinīm ||
तौ युध्यमानौ समरे भृशम् अन्योन्यविक्षतौ । (२२।१)
tau yudhyamānau samare bhṛśam anyonyavikṣatau |
पुत्रौ ते देवसंकाशौ व्यरोचेतां महाबलौ ॥ (२२।२)
putrau te devasaṃkāśau vyarocetāṃ mahābalau ||
चित्रसेनं नरव्याघ्रं सौभद्रः परवीरहा । (२३।१)
citrasenaṃ naravyāghraṃ saubhadraḥ paravīrahā |
अविध्यद् दशभिर् बाणैः पुरुमित्रं च सप्तभिः ॥ (२३।२)
avidhyad daśabhir bāṇaiḥ purumitraṃ ca saptabhiḥ ||
सत्यव्रतं च सप्तत्या विद्ध्वा शक्रसमो युधि । (२४।१)
satyavrataṃ ca saptatyā viddhvā śakrasamo yudhi |
नृत्यन्न् इव रणे वीर आर्तिं नः समजीजनत् ॥ (२४।२)
nṛtyann iva raṇe vīra ārtiṃ naḥ samajījanat ||
तं प्रत्यविध्यद् दशभिश्चित्रसेनः शिलीमुखैः । (२५।१)
taṃ pratyavidhyad daśabhiścitrasenaḥ śilīmukhaiḥ |
सत्यव्रतश्च नवभिः पुरुमित्रश्च सप्तभिः ॥ (२५।२)
satyavrataśca navabhiḥ purumitraśca saptabhiḥ ||
स विद्धो विक्षरन् रक्तं शत्रुसंवारणं महत् । (२६।१)
sa viddho vikṣaran raktaṃ śatrusaṃvāraṇaṃ mahat |
चिछेद चित्रसेनस्य चित्रं कार्मुकम् आर्जुनिः । (२६।२)
cicheda citrasenasya citraṃ kārmukam ārjuniḥ |
भित्त्वा चास्य तनुत्राणं शरेणोरस्यताडयत् ॥ (२६।३)
bhittvā cāsya tanutrāṇaṃ śareṇorasyatāḍayat ||
समेत्य युधि संरब्धा विव्यधुर् निशितैः शरैः । (२७।२)
sametya yudhi saṃrabdhā vivyadhur niśitaiḥ śaraiḥ |
तांश्च सर्वाञ् शरैस्तीक्ष्णैर् जघान परमास्त्रवित् ॥ (२७।३)
tāṃśca sarvāñ śaraistīkṣṇair jaghāna paramāstravit ||
तस्य दृष्ट्वा तु तत् कर्म परिवव्रुः सुतास्तव । (२८।१)
tasya dṛṣṭvā tu tat karma parivavruḥ sutāstava |
दहन्तं समरे सैन्यं तव कक्षं यथोल्बणम् ॥ (२८।२)
dahantaṃ samare sainyaṃ tava kakṣaṃ yatholbaṇam ||
तत् तस्य चरितं दृष्ट्वा पौत्रस्तव विशां पते । (३०।१)
tat tasya caritaṃ dṛṣṭvā pautrastava viśāṃ pate |
लक्ष्मणो ऽभ्यपतत् तूर्णं सात्वतीपुत्रम् आहवे ॥ (३०।२)
lakṣmaṇo 'bhyapatat tūrṇaṃ sātvatīputram āhave ||
अभिमन्युस्तु संक्रुद्धो लक्ष्मणं शुभलक्षणम् । (३१।१)
abhimanyustu saṃkruddho lakṣmaṇaṃ śubhalakṣaṇam |
विव्याध विशिखैः षड्भिः सारथिं च त्रिभिः शरैः ॥ (३१।२)
vivyādha viśikhaiḥ ṣaḍbhiḥ sārathiṃ ca tribhiḥ śaraiḥ ||
तथैव लक्ष्मणो राजन् सौभद्रं निशितैः शरैः । (३२।१)
tathaiva lakṣmaṇo rājan saubhadraṃ niśitaiḥ śaraiḥ |
तस्याश्वांश्चतुरो हत्वा सारथिं च महाबलः । (३३।१)
tasyāśvāṃścaturo hatvā sārathiṃ ca mahābalaḥ |
अभ्यद्रवत सौभद्रो लक्ष्मणं निशितैः शरैः ॥ (३३।२)
abhyadravata saubhadro lakṣmaṇaṃ niśitaiḥ śaraiḥ ||
हताश्वे तु रथे तिष्ठंल् लक्ष्मणः परवीरहा । (३४।१)
hatāśve tu rathe tiṣṭhaṃl lakṣmaṇaḥ paravīrahā |
शक्तिं चिक्षेप संक्रुद्धः सौभद्रस्य रथं प्रति ॥ (३४।२)
śaktiṃ cikṣepa saṃkruddhaḥ saubhadrasya rathaṃ prati ||
अभिमन्युः शरैस्तीक्ष्णैश् चिछेद भुजगोपमाम् ॥ (३५।२)
abhimanyuḥ śaraistīkṣṇaiś cicheda bhujagopamām ||
ततः स्वरथम् आरोप्य लक्ष्मणं गौतमस्तदा । (३६।१)
tataḥ svaratham āropya lakṣmaṇaṃ gautamastadā |
अभ्यद्रवञ् जिघांसन्तः परस्परवधैषिणः ॥ (३७।२)
abhyadravañ jighāṃsantaḥ parasparavadhaiṣiṇaḥ ||
जुह्वन्तः समरे प्राणान्निजघ्नुर् इतरेतरम् ॥ (३८।२)
juhvantaḥ samare prāṇānnijaghnur itaretaram ||
बाहुभिः समयुध्यन्त सृञ्जयाः कुरुभिः सह ॥ (३९।२)
bāhubhiḥ samayudhyanta sṛñjayāḥ kurubhiḥ saha ||
ततो भीष्मो महाबाहुः पाण्डवानां महात्मनाम् । (४०।१)
tato bhīṣmo mahābāhuḥ pāṇḍavānāṃ mahātmanām |
सेनां जघान संक्रुद्धो दिव्यैर् अस्त्रैर् महाबलः ॥ (४०।२)
senāṃ jaghāna saṃkruddho divyair astrair mahābalaḥ ||
हतेश्वरैर् गजैस्तत्र नरैर् अश्वैश्च पातितैः । (४१।१)
hateśvarair gajaistatra narair aśvaiśca pātitaiḥ |
रथिभिः सादिभिश्चैव समास्तीर्यत मेदिनी ॥ (४१।२)
rathibhiḥ sādibhiścaiva samāstīryata medinī ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.