दुर्योधन उवाच । (१।१)

किमर्थं भरतश्रेष्ठ न हन्यास्त्वं शिखण्डिनम् । (१।२)

उद्यतेषुम् अथो दृष्ट्वा समरेष्वाततायिनम् ॥ (१।३)

पूर्वम् उक्त्वा महाबाहो पाण्डवान् सह सोमकैः । (२।१)

वधिष्यामीति गाङ्गेय तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ (२।२)

भीष्म उवाच । (३।१)

शृणु दुर्योधन कथां सहैभिर् वसुधाधिपैः । (३।२)

यदर्थं युधि सम्प्रेक्ष्य नाहं हन्यां शिखण्डिनम् ॥ (३।३)

महाराजो मम पिता शंतनुर् भरतर्षभः । (४।१)

दिष्टान्तं प्राप धर्मात्मा समये पुरुषर्षभ ॥ (४।२)

ततो ऽहं भरतश्रेष्ठ प्रतिज्ञां परिपालयन् । (५।१)

चित्राङ्गदं भ्रातरं वै महाराज्ये ऽभ्यषेचयम् ॥ (५।२)

तस्मिंश्च निधनं प्राप्ते सत्यवत्या मते स्थितः । (६।१)

विचित्रवीर्यं राजानम् अभ्यषिञ्चं यथाविधि ॥ (६।२)

मयाभिषिक्तो राजेन्द्र यवीयान् अपि धर्मतः । (७।१)

विचित्रवीर्यो धर्मात्मा माम् एव समुदैक्षत ॥ (७।२)

तस्य दारक्रियां तात चिकीर्षुर् अहम् अप्युत । (८।१)

अनुरूपाद् इव कुलाद् इति चिन्त्य मनो दधे ॥ (८।२)

तथाश्रौषं महाबाहो तिस्रः कन्याः स्वयंवरे । (९।१)

रूपेणाप्रतिमाः सर्वाः काशिराजसुतास्तदा । (९।२)

अम्बा चैवाम्बिका चैव तथैवाम्बालिकापरा ॥ (९।३)

राजानश्च समाहूताः पृथिव्यां भरतर्षभ । (१०।१)

अम्बा ज्येष्ठाभवत् तासाम् अम्बिका त्वथ मध्यमा । (१०।२)

अम्बालिका च राजेन्द्र राजकन्या यवीयसी ॥ (१०।३)

सो ऽहम् एकरथेनैव गतः काशिपतेः पुरीम् । (११।१)

अपश्यं ता महाबाहो तिस्रः कन्याः स्वलंकृताः । (११।२)

राज्ञश्चैव समावृत्तान् पार्थिवान् पृथिवीपते ॥ (११।३)

ततो ऽहं तान्नृपान् सर्वान् आहूय समरे स्थितान् । (१२।१)

रथम् आरोपयांचक्रे कन्यास्ता भरतर्षभ ॥ (१२।२)

वीर्यशुल्काश्च ता ज्ञात्वा समारोप्य रथं तदा । (१३।१)

अवोचं पार्थिवान् सर्वान् अहं तत्र समागतान् । (१३।२)

भीष्मः शांतनवः कन्या हरतीति पुनः पुनः ॥ (१३।३)

ते यतध्वं परं शक्त्या सर्वे मोक्षाय पार्थिवाः । (१४।१)

प्रसह्य हि नयाम्येष मिषतां वो नराधिपाः ॥ (१४।२)

ततस्ते पृथिवीपालाः समुत्पेतुर् उदायुधाः । (१५।१)

योगो योग इति क्रुद्धाः सारथींश्चाप्यचोदयन् ॥ (१५।२)

ते रथैर् मेघसंकाशैर् गजैश्च गजयोधिनः । (१६।१)

पृष्ठ्यैश्चाश्वैर् महीपालाः समुत्पेतुर् उदायुधाः ॥ (१६।२)

ततस्ते मां महीपालाः सर्व एव विशां पते । (१७।१)

रथव्रातेन महता सर्वतः पर्यवारयन् ॥ (१७।२)

तान् अहं शरवर्षेण महता प्रत्यवारयम् । (१८।१)

सर्वान्नृपांश्चाप्यजयं देवराड् इव दानवान् ॥ (१८।२)

तेषाम् आपततां चित्रान् ध्वजान् हेमपरिष्कृतान् । (१९।१)

एकैकेन हि बाणेन भूमौ पातितवान् अहम् ॥ (१९।२)

हयांश्चैषां गजांश्चैव सारथींश्चाप्यहं रणे । (२०।१)

अपातयं शरैर् दीप्तैः प्रहसन् पुरुषर्षभ ॥ (२०।२)

ते निवृत्ताश्च भग्नाश्च दृष्ट्वा तल् लाघवं मम । (२१।१)

अथाहं हास्तिनपुरम् आयां जित्वा महीक्षितः ॥ (२१।२)

अतो ऽहं ताश्च कन्या वै भ्रातुर् अर्थाय भारत । (२२।१)

तच्च कर्म महाबाहो सत्यवत्यै न्यवेदयम् ॥ (२२।२)