धौम्य उवाच । (१।१)

अवन्तिषु प्रतीच्यां वै कीर्तयिष्यामि ते दिशि । (१।२)

यानि तत्र पवित्राणि पुण्यान्यायतनानि च ॥ (१।३)

प्रियङ्ग्वाम्रवनोपेता वानीरवनमालिनी । (२।१)

प्रत्यक्स्रोता नदी पुण्या नर्मदा तत्र भारत ॥ (२।२)

निकेतः ख्यायते पुण्यो यत्र विश्रवसो मुनेः । (३।१)

जज्ञे धनपतिर् यत्र कुबेरो नरवाहनः ॥ (३।२)

वैडूर्यशिखरो नाम पुण्यो गिरिवरः शुभः । (४।१)

दिव्यपुष्पफलास् तत्र पादपा हरितच्छदाः ॥ (४।२)

तस्य शैलस्य शिखरे सरस् तत्र च धीमतः । (५।१)

प्रफुल्लनलिनं राजन् देवगन्धर्वसेवितम् ॥ (५।२)

बह्वाश्चर्यं महाराज दृश्यते तत्र पर्वते । (६।१)

पुण्ये स्वर्गोपमे दिव्ये नित्यं देवर्षिसेविते ॥ (६।२)

ह्रदिनी पुण्यतीर्था च राजर्षेस् तत्र वै सरित् । (७।१)

विश्वामित्रनदी पारा पुण्या परपुरंजय ॥ (७।२)

यस्यास् तीरे सतां मध्ये ययातिर् नहुषात्मजः । (८।१)

पपात स पुनर् लोकांल्लेभे धर्मान् सनातनान् ॥ (८।२)

तत्र पुण्यह्रदस् तात मैनाकश् चैव पर्वतः । (९।१)

बहुमूलफलो वीर असितो नाम पर्वतः ॥ (९।२)

आश्रमः कक्षसेनस्य पुण्यस् तत्र युधिष्ठिर । (१०।१)

च्यवनस्याश्रमश्चैव ख्यातः सर्वत्र पाण्डव । (१०।२)

तत्राल्पेनैव सिध्यन्ति मानवास् तपसा विभो ॥ (१०।३)

जम्बूमार्गो महाराज ऋषीणां भावितात्मनाम् । (११।१)

आश्रमः शाम्यतां श्रेष्ठ मृगद्विजगणायुतः ॥ (११।२)

ततः पुण्यतमा राजन् सततं तापसायुता । (१२।१)

केतुमाला च मेध्या च गङ्गारण्यं च भूमिप । (१२।२)

ख्यातं च सैन्धवारण्यं पुण्यं द्विजनिषेवितम् ॥ (१२।३)

पितामहसरः पुण्यं पुष्करं नाम भारत । (१३।१)

वैखानसानां सिद्धानाम् ऋषीणाम् आश्रमः प्रियः ॥ (१३।२)

अप्यत्र संस्तवार्थाय प्रजापतिर् अथो जगौ । (१४।१)

पुष्करेषु कुरुश्रेष्ठ गाथां सुकृतिनां वर ॥ (१४।२)

मनसाप्यभिकामस्य पुष्कराणि मनस्विनः । (१५।१)

पापाणि विप्रणश्यन्ति नाकपृष्ठे च मोदते ॥ (१५।२)