राम उवाच । (१।१)

ममापराधात् तैः क्षुद्रैर् हतस् त्वं तात बालिशैः । (१।२)

कार्तवीर्यस्य दायादैर् वने मृग इवेषुभिः ॥ (१।३)

धर्मज्ञस्य कथं तात वर्तमानस्य सत्पथे । (२।१)

मृत्युर् एवंविधो युक्तः सर्वभूतेष्वनागसः ॥ (२।२)

किं नु तैर् न कृतं पापं यैर् भवांस्तपसि स्थितः । (३।१)

अयुध्यमानो वृद्धः सन् हतः शरशतैः शितैः ॥ (३।२)

किं नु ते तत्र वक्ष्यन्ति सचिवेषु सुहृत्सु च । (४।१)

अयुध्यमानं धर्मज्ञम् एकं हत्वानपत्रपाः ॥ (४।२)

अकृतव्रण उवाच । (५।१)

विलप्यैवं स करुणं बहु नानाविधं नृप । (५।२)

प्रेतकार्याणि सर्वाणि पितुश् चक्रे महातपाः ॥ (५।३)

ददाह पितरं चाग्नौ रामः परपुरंजयः । (६।१)

प्रतिजज्ञे वधं चापि सर्वक्षत्रस्य भारत ॥ (६।२)

संक्रुद्धो ऽतिबलः शूरः शस्त्रम् आदाय वीर्यवान् । (७।१)

जघ्निवान् कार्तवीर्यस्य सुतान् एको ऽन्तकोपमः ॥ (७।२)

तेषां चानुगता ये च क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभ । (८।१)

तांश्च सर्वान् अवामृद्नाद् रामः प्रहरतां वरः ॥ (८।२)

त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवीं कृत्वा निःक्षत्रियां प्रभुः । (९।१)

समन्तपञ्चके पञ्च चकार रुधिरह्रदान् ॥ (९।२)

स तेषु तर्पयामास पितॄन् भृगुकुलोद्वहः । (१०।१)

साक्षाद् ददर्श चर्चीकं स च रामं न्यवारयत् ॥ (१०।२)

ततो यज्ञेन महता जामदग्न्यः प्रतापवान् । (११।१)

तर्पयामास देवेन्द्रम् ऋत्विग्भ्यश् च महीं ददौ ॥ (११।२)

वेदीं चाप्यददद्धैमीं कश्यपाय महात्मने । (१२।१)

दशव्यामायतां कृत्वा नवोत्सेधां विशां पते ॥ (१२।२)

तां कश्यपस्यानुमते ब्राह्मणाः खण्डशस् तदा । (१३।१)

व्यभजंस् तेन ते राजन् प्रख्याताः खाण्डवायनाः ॥ (१३।२)

स प्रदाय महीं तस्मै कश्यपाय महात्मने । (१४।१)

अस्मिन् महेन्द्रे शैलेन्द्रे वसत्यमितविक्रमः ॥ (१४।२)

एवं वैरम् अभूत् तस्य क्षत्रियैर् लोकवासिभिः । (१५।१)

पृथिवी चापि विजिता रामेणामिततेजसा ॥ (१५।२)

वैशम्पायन उवाच । (१६।१)

ततश् चतुर्दशीं रामः समयेन महामनाः । (१६।२)

दर्शयामास तान् विप्रान् धर्मराजं च सानुजम् ॥ (१६।३)

स तम् आनर्च राजेन्द्रो भ्रातृभिः सहितः प्रभुः । (१७।१)

द्विजानां च परां पूजां चक्रे नृपतिसत्तमः ॥ (१७।२)

अर्चयित्वा जामदग्न्यं पूजितस्तेन चाभिभूः । (१८।१)

महेन्द्र उष्य तां रात्रिं प्रययौ दक्षिणामुखः ॥ (१८।२)