लोमश उवाच । (१।१)

धनंजयेन चाप्युक्तं यत् तच्छृणु युधिष्ठिर । (१।२)

युधिष्ठिरं भ्रातरं मे योजयेर् धर्म्यया श्रिया ॥ (१।३)

त्वं हि धर्मान् परान् वेत्थ तपांसि च तपोधन । (२।१)

श्रीमतां चापि जानासि राज्ञां धर्मं सनातनम् ॥ (२।२)

स भवान् यत् परं वेद पावनं पुरुषान् प्रति । (३।१)

तेन संयोजयेथास् त्वं तीर्थपुण्येन पाण्डवम् ॥ (३।२)

यथा तीर्थानि गच्छेत गाश् च दद्यात् स पार्थिवः । (४।१)

तथा सर्वात्मना कार्यम् इति मां विजयो ऽब्रवीत् ॥ (४।२)

भवता चानुगुप्तो ऽसौ चरेत् तीर्थानि सर्वशः । (५।१)

रक्षोभ्यो रक्षितव्यश् च दुर्गेषु विषमेषु च ॥ (५।२)

दधीच इव देवेन्द्रं यथा चाप्यङ्गिरा रविम् । (६।१)

तथा रक्षस्व कौन्तेयं राक्षसेभ्यो द्विजोत्तम ॥ (६।२)

यातुधाना हि बहवो राक्षसाः पर्वतोपमाः । (७।१)

त्वयाभिगुप्तान् कौन्तेयान् नातिवर्तेयुर् अन्तिकात् ॥ (७।२)

सो ऽहम् इन्द्रस्य वचनान्नियोगाद् अर्जुनस्य च । (८।१)

रक्षमाणो भयेभ्यस् त्वां चरिष्यामि त्वया सह ॥ (८।२)

द्विस् तीर्थानि मया पूर्वं दृष्टानि कुरुनन्दन । (९।१)

इदं तृतीयं द्रक्ष्यामि तान्य् एव भवता सह ॥ (९।२)

इयं राजर्षिभिर् याता पुण्यकृद्भिर् युधिष्ठिर । (१०।१)

मन्वादिभिर् महाराज तीर्थयात्रा भयापहा ॥ (१०।२)

नानृजुर् नाकृतात्मा च नावैद्यो न च पापकृत् । (११।१)

स्नाति तीर्थेषु कौरव्य न च वक्रमतिर् नरः ॥ (११।२)

त्वं तु धर्ममतिर् नित्यं धर्मज्ञः सत्यसंगरः । (१२।१)

विमुक्तः सर्वपापेभ्यो भूय एव भविष्यसि ॥ (१२।२)

यथा भगीरथो राजा राजानश् च गयादयः । (१३।१)

यथा ययातिः कौन्तेय तथा त्वम् अपि पाण्डव ॥ (१३।२)

युधिष्ठिर उवाच । (१४।१)

न हर्षात् सम्प्रपश्यामि वाक्यस्यास्योत्तरं क्वचित् । (१४।२)

स्मरेद्धि देवराजो यं किं नामाभ्यधिकं ततः ॥ (१४।३)

भवता संगमो यस्य भ्राता यस्य धनंजयः । (१५।१)

वासवः स्मरते यस्य को नामाभ्यधिकस् ततः ॥ (१५।२)

यच्च मां भगवान् आह तीर्थानां दर्शनं प्रति । (१६।१)

धौम्यस्य वचनाद् एषा बुद्धिः पूर्वं कृतैव मे ॥ (१६।२)

तद् यदा मन्यसे ब्रह्मन् गमनं तीर्थदर्शने । (१७।१)

तदैव गन्तास्मि दृढम् एष मे निश्चयः परः ॥ (१७।२)

वैशम्पायन उवाच । (१८।१)

गमने कृतबुद्धिं तं पाण्डवं लोमशो ऽब्रवीत् । (१८।२)

लघुर् भव महाराज लघुः स्वैरं गमिष्यसि ॥ (१८।३)

युधिष्ठिर उवाच । (१९।१)

भिक्षाभुजो निवर्तन्तां ब्राह्मणा यतयश् च ये । (१९।२)

ये चाप्यनुगताः पौरा राजभक्तिपुरस्कृताः ॥ (१९।३)

धृतराष्ट्रं महाराजम् अभिगच्छन्तु चैव ते । (२०।१)

स दास्यति यथाकालम् उचिता यस्य या भृतिः ॥ (२०।२)

स चेद् यथोचितां वृत्तिं न दद्यान्मनुजेश्वरः । (२१।१)

अस्मत्प्रियहितार्थाय पाञ्चाल्यो वः प्रदास्यति ॥ (२१।२)

वैशम्पायन उवाच । (२२।१)

ततो भूयिष्ठशः पौरा गुरुभारसमाहिताः । (२२।२)

विप्राश् च यतयो युक्ता जग्मुर् नागपुरं प्रति ॥ (२२।३)

तान् सर्वान् धर्मराजस्य प्रेम्णा राजाम्बिकासुतः । (२३।१)

प्रतिजग्राह विधिवद् धनैश् च समतर्पयत् ॥ (२३।२)

ततः कुन्तीसुतो राजा लघुभिर् ब्राह्मणैः सह । (२४।१)

लोमशेन च सुप्रीतस् त्रिरात्रं काम्यके ऽवसत् ॥ (२४।२)