वैशंपायन उवाच । (१।१)

तूष्णींभूते तदा भीष्मे पटे चित्रम् इवार्पितम् । (१।२)

मुहूर्तम् इव च ध्यात्वा व्यासः सत्यवतीसुतः । (१।३)

नृपं शयानं गाङ्गेयम् इदम् आह वचस्तदा ॥ (१।४)

राजन् प्रकृतिम् आपन्नः कुरुराजो युधिष्ठिरः । (२।१)

सहितो भ्रातृभिः सर्वैः पार्थिवैश्चानुयायिभिः ॥ (२।२)

उपास्ते त्वां नरव्याघ्र सह कृष्णेन धीमता । (३।१)

तम् इमं पुरयानाय त्वम् अनुज्ञातुम् अर्हसि ॥ (३।२)

एवम् उक्तो भगवता व्यासेन पृथिवीपतिः । (४।१)

युधिष्ठिरं सहामात्यम् अनुजज्ञे नदीसुतः ॥ (४।२)

उवाच चैनं मधुरं ततः शांतनवो नृपः । (५।१)

प्रविशस्व पुरं राजन् व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ (५।२)

यजस्व विविधैर् यज्ञैर् बह्वन्नैः स्वाप्तदक्षिणैः । (६।१)

ययातिर् इव राजेन्द्र श्रद्धादमपुरःसरः ॥ (६।२)

क्षत्रधर्मरतः पार्थ पितॄन् देवांश्च तर्पय । (७।१)

श्रेयसा योक्ष्यसे चैव व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ (७।२)

रञ्जयस्व प्रजाः सर्वाः प्रकृतीः परिसान्त्वय । (८।१)

सुहृदः फलसत्कारैर् अभ्यर्चय यथार्हतः ॥ (८।२)

अनु त्वां तात जीवन्तु मित्राणि सुहृदस्तथा । (९।१)

चैत्यस्थाने स्थितं वृक्षं फलवन्तम् इव द्विजाः ॥ (९।२)

आगन्तव्यं च भवता समये मम पार्थिव । (१०।१)

विनिवृत्ते दिनकरे प्रवृत्ते चोत्तरायणे ॥ (१०।२)

तथेत्युक्त्वा तु कौन्तेयः सो ऽभिवाद्य पितामहम् । (११।१)

प्रययौ सपरीवारो नगरं नागसाह्वयम् ॥ (११।२)

धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य गान्धारीं च पतिव्रताम् । (१२।१)

सह तैर् ऋषिभिः सर्वैर् भ्रातृभिः केशवेन च ॥ (१२।२)

पौरजानपदैश्चैव मन्त्रिवृद्धैश्च पार्थिवः । (१३।१)

प्रविवेश कुरुश्रेष्ठ पुरं वारणसाह्वयम् ॥ (१३।२)