वैशंपायन उवाच । (१।१)

सो ऽपरान्तेषु तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च । (१।२)

सर्वाण्येवानुपूर्व्येण जगामामितविक्रमः ॥ (१।३)

समुद्रे पश्चिमे यानि तीर्थान्यायतनानि च । (२।१)

तानि सर्वाणि गत्वा स प्रभासम् उपजग्मिवान् । (२।२)

सत्यभामा । (२।३)

श्रीभगवान् । (२।४)

वैशंपायनः । (२।५)

चिन्तयामास रात्रौ तु गदेन कथितां कथाम् । (२।६)

सुभद्रायाश्च माधुर्यं रूपसंपद्गुणानि च । (२।७)

प्राप्तुं तां चिन्तयामास क उपायो भवेद् इति । (२।८)

वेषवैकृतम् आपन्नः परिव्राजकरूपधृक् । (२।९)

कुकुरान्धकवृष्णीनाम् अज्ञातो वेषधारणात् । (२।१०)

भ्रममाणश्चरन् भैक्षं परिव्राजकवेषवान् । (२।११)

येन केनाप्युपायेन प्रविश्य च गृहं महत् । (२।१२)

दृष्ट्वा सुभद्रां कृष्णस्य भगिनीम् एकसुन्दरीम् । (२।१३)

वासुदेवमतं ज्ञात्वा करिष्यामि हितं शुभम् । (२।१४)

एवं विनिश्चयं कृत्वा दीक्षितस्तु तदाभवत् । (२।१५)

त्रिदण्डी मुण्डितः कुण्डी अक्षमालाङ्गुलीयकः । (२।१६)

योगभारं वहन् पार्थो वटवृक्षस्य कोटरम् । (२।१७)

प्रविशन्न् एव बीभत्सुर् वृष्टिं वर्षति वासवे । (२।१८)

चिन्तयामास देवेशं केशवं क्लेशनाशनम् । (२।१९)

प्रणतार्तिहरं शंभुं मायारूपेण वञ्चकम् । (२।२०)

केशवश्चिन्तितं ज्ञात्वा दिव्यज्ञानेन दृष्टवान् । (२।२१)

शयानः शयने धन्ये सत्यभामासहायवान् । (२।२२)

केशवः सहसा राजञ् जहास च ननन्द च । (२।२३)

पुनः पुनः सत्यभामा चाब्रवीत् पुरुषोत्तमम् । (२।२४)

भगवंश्चिन्तयाविष्टः शयने शयितः सुखम् । (२।२५)

भवान् बहुप्रकारेण जहास च पुनः पुनः । (२।२६)

श्रोतव्यं यदि वा कृष्ण प्रसादो यदि चेन् मयि । (२।२७)

वक्तुम् अर्हसि लोकेश तच्छ्रोतुं कामये ह्यहम् । (२।२८)

पितृष्वसायाः पुत्रो मे भीमसेनानुजो ऽर्जुनः । (२।२९)

तीर्थयात्रां गतः पार्थः कारणात् समयात् तदा । (२।३०)

तीर्थयात्रासमाप्तौ तु निवृत्तो निशि भारतः । (२।३१)

सुभद्रां चिन्तयानस्तु तदर्थे चापि मां पुनः । (२।३२)

चिन्तयन्न् एव तां भद्रां यतिरूपधरो ऽभवत् । (२।३३)

यतिरूपप्रतिच्छन्नो द्वारकां प्राप्य माधवीम् । (२।३४)

येन केनाप्युपायेन दृष्ट्वा तु वरवर्णिनीम् । (२।३५)

वासुदेवमतं ज्ञात्वा प्रयतिष्ये मनोरथम् । (२।३६)

एवं व्यवसितः पार्थो यतिलिङ्गेन पाण्डवः । (२।३७)

छायायां वटवृक्षस्य वृष्टिं वर्षति वासवे । (२।३८)

योगभारं वहन्न् एव मानसं दुःखम् आप्तवान् । (२।३९)

ईदृशं मां विजानाति माधवो यदि मां स्मरन् । (२।४०)

भ्रातरं तव पश्येति सत्यभामाम् अदर्शयत् । (२।४१)

तत उत्थाय शयनात् प्रस्थितो मधुसूदनः ॥ (२।४२)

प्रभासदेशं सम्प्राप्तं बीभत्सुम् अपराजितम् । (३।१)

तीर्थान्यनुचरन्तं च शुश्राव मधुसूदनः । (३।२)

चारणानां तु वचनाद् एकाकी स जनार्दनः ॥ (३।३)

ततो ऽभ्यगच्छत् कौन्तेयम् अज्ञातो नाम माधवः । (४।१)

ददृशाते तदान्योन्यं प्रभासे कृष्णपाण्डवौ ॥ (४।२)

तावन्योन्यं समाश्लिष्य पृष्ट्वा च कुशलं वने । (५।१)

आस्तां प्रियसखायौ तौ नरनारायणाव् ऋषी ॥ (५।२)

ततो ऽर्जुनं वासुदेवस्तां चर्यां पर्यपृच्छत । (६।१)

किमर्थं पाण्डवेमानि तीर्थान्यनुचरस्युत ॥ (६।२)

ततो ऽर्जुनो यथावृत्तं सर्वम् आख्यातवांस्तदा । (७।१)

श्रुत्वोवाच च वार्ष्णेय एवम् एतद् इति प्रभुः ॥ (७।२)

तौ विहृत्य यथाकामं प्रभासे कृष्णपाण्डवौ । (८।१)

महीधरं रैवतकं वासायैवाभिजग्मतुः ॥ (८।२)

पूर्वम् एव तु कृष्णस्य वचनात् तं महीधरम् । (९।१)

पुरुषाः समलंचक्रुर् उपजह्रुश्च भोजनम् ॥ (९।२)

प्रतिगृह्यार्जुनः सर्वम् उपभुज्य च पाण्डवः । (१०।१)

सहैव वासुदेवेन दृष्टवान् नटनर्तकान् ॥ (१०।२)

अभ्यनुज्ञाप्य तान् सर्वान् अर्चयित्वा च पाण्डवः । (११।१)

सत्कृतं शयनं दिव्यम् अभ्यगच्छन् महाद्युतिः । (११।२)

ततस्तत्र महाबाहुः शयानः शयने शुभे ॥ (११।३)

तीर्थानां दर्शनं चैव पर्वतानां च भारत । (१२।१)

आपगानां वनानां च कथयामास सात्वते ॥ (१२।२)

स कथाः कथयन्न् एव निद्रया जनमेजय । (१३।१)

कौन्तेयो ऽपहृतस्तस्मिञ् शयने स्वर्गसंमिते ॥ (१३।२)

मधुरेण स गीतेन वीणाशब्देन चानघ । (१४।१)

प्रबोध्यमानो बुबुधे स्तुतिभिर् मङ्गलैस्तथा ॥ (१४।२)

स कृत्वावश्यकार्याणि वार्ष्णेयेनाभिनन्दितः । (१५।१)

वार्ष्णेयं समनुज्ञाय ततो वासम् अरोचयत् । (१५।२)

तथेत्युक्त्वा वासुदेवो भोजनं वै शशास ह । (१५।३)

यतिरूपधरं पार्थं विसृज्य सहसा हरिः । (१५।४)

रथेन काञ्चनाङ्गेन द्वारकाम् अभिजग्मिवान् ॥ (१५।५)

अलंकृता द्वारका तु बभूव जनमेजय । (१६।१)

कुन्तीसुतस्य पूजार्थम् अपि निष्कुटकेष्वपि ॥ (१६।२)

दिदृक्षवश्च कौन्तेयं द्वारकावासिनो जनाः । (१७।१)

नरेन्द्रमार्गम् आजग्मुस्तूर्णं शतसहस्रशः । (१७।२)

क्षणार्धम् अपि वार्ष्णेया गोविन्दविरहाक्षमाः । (१७।३)

कौतूहलसमाविष्टा भृशम् उत्प्रेक्ष्य संस्थिताः ॥ (१७।४)

अवलोकेषु नारीणां सहस्राणि शतानि च । (१८।१)

भोजवृष्ण्यन्धकानां च समवायो महान् अभूत् ॥ (१८।२)

स तथा सत्कृतः सर्वैर् भोजवृष्ण्यन्धकात्मजैः । (१९।१)

अभिवाद्याभिवाद्यांश्च सर्वैश्च प्रतिनन्दितः ॥ (१९।२)

कुमारैः सर्वशो वीरः सत्कारेणाभिवादितः । (२०।१)

समानवयसः सर्वान् आश्लिष्य स पुनः पुनः ॥ (२०।२)

कृष्णस्य भवने रम्ये रत्नभोज्यसमावृते । (२१।१)

उवास सह कृष्णेन बहुलास्तत्र शर्वरीः । (२१।२)

कृष्णः स्वभवनं रम्यं प्रविवेश महाद्युतिः । (२१।३)

प्रवासाद् आगतं सर्वा देव्यः कृष्णम् अपूजयन् ॥ (२१।४)