MBh, 9, 2
Select a line for its word-by-word analysis.
विसृष्टास्वथ नारीषु धृतराष्ट्रो ऽम्बिकासुतः । (१।२)
visṛṣṭāsvatha nārīṣu dhṛtarāṣṭro 'mbikāsutaḥ |
सधूमम् इव निःश्वस्य करौ धुन्वन् पुनः पुनः । (२।१)
sadhūmam iva niḥśvasya karau dhunvan punaḥ punaḥ |
अहो बत महद् दुःखं यद् अहं पाण्डवान् रणे । (३।१)
aho bata mahad duḥkhaṃ yad ahaṃ pāṇḍavān raṇe |
क्षेमिणश्चाव्ययांश्चैव त्वत्तः सूत शृणोमि वै ॥ (३।२)
kṣemiṇaścāvyayāṃścaiva tvattaḥ sūta śṛṇomi vai ||
यच्छ्रुत्वा निहतान् पुत्रान् दीर्यते न सहस्रधा ॥ (४।२)
yacchrutvā nihatān putrān dīryate na sahasradhā ||
अद्य श्रुत्वा हतान् पुत्रान् भृशं मे दीर्यते मनः ॥ (५।२)
adya śrutvā hatān putrān bhṛśaṃ me dīryate manaḥ ||
अन्धत्वाद् यदि तेषां तु न मे रूपनिदर्शनम् । (६।१)
andhatvād yadi teṣāṃ tu na me rūpanidarśanam |
पुत्रस्नेहकृता प्रीतिर् नित्यम् एतेषु धारिता ॥ (६।२)
putrasnehakṛtā prītir nityam eteṣu dhāritā ||
बालभावम् अतिक्रान्तान् यौवनस्थांश्च तान् अहम् । (७।१)
bālabhāvam atikrāntān yauvanasthāṃśca tān aham |
मध्यप्राप्तांस्तथा श्रुत्वा हृष्ट आसं तथानघ ॥ (७।२)
madhyaprāptāṃstathā śrutvā hṛṣṭa āsaṃ tathānagha ||
तान् अद्य निहताञ् श्रुत्वा हृतैश्वर्यान् हृतौजसः । (८।१)
tān adya nihatāñ śrutvā hṛtaiśvaryān hṛtaujasaḥ |
न लभे वै क्व चिच्छान्तिं पुत्राधिभिर् अभिप्लुतः ॥ (८।२)
na labhe vai kva cicchāntiṃ putrādhibhir abhiplutaḥ ||
एह्येहि पुत्र राजेन्द्र ममानाथस्य सांप्रतम् । (९।१)
ehyehi putra rājendra mamānāthasya sāṃpratam |
त्वया हीनो महाबाहो कां नु यास्याम्यहं गतिम् ॥ (९।२)
tvayā hīno mahābāho kāṃ nu yāsyāmyahaṃ gatim ||
गतिर् भूत्वा महाराज ज्ञातीनां सुहृदां तथा । (१०।१)
gatir bhūtvā mahārāja jñātīnāṃ suhṛdāṃ tathā |
अन्धं वृद्धं च मां वीर विहाय क्व नु गच्छसि ॥ (१०।२)
andhaṃ vṛddhaṃ ca māṃ vīra vihāya kva nu gacchasi ||
सा कृपा सा च ते प्रीतिः सा च राजन् सुमानिता । (११।१)
sā kṛpā sā ca te prītiḥ sā ca rājan sumānitā |
कथं विनिहतः पार्थैः संयुगेष्वपराजितः ॥ (११।२)
kathaṃ vinihataḥ pārthaiḥ saṃyugeṣvaparājitaḥ ||
कथं त्वं पृथिवीपालान् भुक्त्वा तात समागतान् । (१२।१)
kathaṃ tvaṃ pṛthivīpālān bhuktvā tāta samāgatān |
को नु माम् उत्थितं काल्ये तात तातेति वक्ष्यति । (१३।१)
ko nu mām utthitaṃ kālye tāta tāteti vakṣyati |
परिष्वज्य च मां कण्ठे स्नेहेनाक्लिन्नलोचनः । (१४।१)
pariṣvajya ca māṃ kaṇṭhe snehenāklinnalocanaḥ |
भूयसी मम पृथ्वीयं यथा पार्थस्य नो तथा ॥ (१५।२)
bhūyasī mama pṛthvīyaṃ yathā pārthasya no tathā ||
भगदत्तः कृपः शल्य आवन्त्यो ऽथ जयद्रथः । (१६।१)
bhagadattaḥ kṛpaḥ śalya āvantyo 'tha jayadrathaḥ |
भूरिश्रवाः सोमदत्तो महाराजो ऽथ बाह्लिकः ॥ (१६।२)
bhūriśravāḥ somadatto mahārājo 'tha bāhlikaḥ ||
म्लेच्छाश्च बहुसाहस्राः शकाश्च यवनैः सह । (१८।१)
mlecchāśca bahusāhasrāḥ śakāśca yavanaiḥ saha |
सुदक्षिणश्च काम्बोजस्त्रिगर्ताधिपतिस्तथा ॥ (१८।२)
sudakṣiṇaśca kāmbojastrigartādhipatistathā ||
भीष्मः पितामहश्चैव भारद्वाजो ऽथ गौतमः । (१९।१)
bhīṣmaḥ pitāmahaścaiva bhāradvājo 'tha gautamaḥ |
श्रुतायुश्चाच्युतायुश्च शतायुश्चापि वीर्यवान् ॥ (१९।२)
śrutāyuścācyutāyuśca śatāyuścāpi vīryavān ||
जलसंधो ऽथार्श्यशृङ्गी राक्षसश्चाप्यलायुधः । (२०।१)
jalasaṃdho 'thārśyaśṛṅgī rākṣasaścāpyalāyudhaḥ |
मदर्थम् उद्यताः सर्वे प्राणांस्त्यक्त्वा रणे प्रभो ॥ (२१।२)
madartham udyatāḥ sarve prāṇāṃstyaktvā raṇe prabho ||
येषां मध्ये स्थितो युद्धे भ्रातृभिः परिवारितः । (२२।१)
yeṣāṃ madhye sthito yuddhe bhrātṛbhiḥ parivāritaḥ |
योधयिष्याम्यहं पार्थान् पाञ्चालांश्चैव सर्वशः ॥ (२२।२)
yodhayiṣyāmyahaṃ pārthān pāñcālāṃścaiva sarvaśaḥ ||
चेदींश्च नृपशार्दूल द्रौपदेयांश्च संयुगे । (२३।१)
cedīṃśca nṛpaśārdūla draupadeyāṃśca saṃyuge |
सात्यकिं कुन्तिभोजं च राक्षसं च घटोत्कचम् ॥ (२३।२)
sātyakiṃ kuntibhojaṃ ca rākṣasaṃ ca ghaṭotkacam ||
समरे पाण्डवेयानां संक्रुद्धो ह्यभिधावताम् । (२४।२)
samare pāṇḍaveyānāṃ saṃkruddho hyabhidhāvatām |
किं पुनः सहिता वीराः कृतवैराश्च पाण्डवैः ॥ (२४।३)
kiṃ punaḥ sahitā vīrāḥ kṛtavairāśca pāṇḍavaiḥ ||
योत्स्यन्ति सह राजेन्द्र हनिष्यन्ति च तान्मृधे ॥ (२५।२)
yotsyanti saha rājendra haniṣyanti ca tānmṛdhe ||
कर्णस्त्वेको मया सार्धं निहनिष्यति पाण्डवान् । (२६।१)
karṇastveko mayā sārdhaṃ nihaniṣyati pāṇḍavān |
न स संनह्यते राजन्न् इति माम् अब्रवीद् वचः ॥ (२७।२)
na sa saṃnahyate rājann iti mām abravīd vacaḥ ||
युक्तितो ह्यनुपश्यामि निहतान् पाण्डवान्मृधे ॥ (२८।२)
yuktito hyanupaśyāmi nihatān pāṇḍavānmṛdhe ||
तेषां मध्ये स्थिता यत्र हन्यन्ते मम पुत्रकाः । (२९।१)
teṣāṃ madhye sthitā yatra hanyante mama putrakāḥ |
व्यायच्छमानाः समरे किम् अन्यद् भागधेयतः ॥ (२९।२)
vyāyacchamānāḥ samare kim anyad bhāgadheyataḥ ||
भीष्मश्च निहतो यत्र लोकनाथः प्रतापवान् । (३०।१)
bhīṣmaśca nihato yatra lokanāthaḥ pratāpavān |
शिखण्डिनं समासाद्य मृगेन्द्र इव जम्बुकम् ॥ (३०।२)
śikhaṇḍinaṃ samāsādya mṛgendra iva jambukam ||
द्रोणश्च ब्राह्मणो यत्र सर्वशस्त्रास्त्रपारगः । (३१।१)
droṇaśca brāhmaṇo yatra sarvaśastrāstrapāragaḥ |
निहतः पाण्डवैः संख्ये किम् अन्यद् भागधेयतः ॥ (३१।२)
nihataḥ pāṇḍavaiḥ saṃkhye kim anyad bhāgadheyataḥ ||
बाह्लीकश्च महाराज किम् अन्यद् भागधेयतः ॥ (३२।२)
bāhlīkaśca mahārāja kim anyad bhāgadheyataḥ ||
श्रुतायुश्चाच्युतायुश्च किम् अन्यद् भागधेयतः ॥ (३३।२)
śrutāyuścācyutāyuśca kim anyad bhāgadheyataḥ ||
आवन्त्यो निहतो यत्र त्रिगर्तश्च जनाधिपः । (३४।२)
āvantyo nihato yatra trigartaśca janādhipaḥ |
संशप्तकाश्च बहवः किम् अन्यद् भागधेयतः ॥ (३४।३)
saṃśaptakāśca bahavaḥ kim anyad bhāgadheyataḥ ||
आर्श्यशृङ्गश्च निहतः किम् अन्यद् भागधेयतः ॥ (३५।२)
ārśyaśṛṅgaśca nihataḥ kim anyad bhāgadheyataḥ ||
म्लेच्छाश्च बहुसाहस्राः किम् अन्यद् भागधेयतः ॥ (३६।२)
mlecchāśca bahusāhasrāḥ kim anyad bhāgadheyataḥ ||
निहतः सबलो वीरः किम् अन्यद् भागधेयतः ॥ (३७।२)
nihataḥ sabalo vīraḥ kim anyad bhāgadheyataḥ ||
निहताः समरे सर्वे किम् अन्यद् भागधेयतः ॥ (३९।२)
nihatāḥ samare sarve kim anyad bhāgadheyataḥ ||
पुत्राश्च मे विनिहताः पौत्राश्चैव महाबलाः । (४०।१)
putrāśca me vinihatāḥ pautrāścaiva mahābalāḥ |
वयस्या भ्रातरश्चैव किम् अन्यद् भागधेयतः ॥ (४०।२)
vayasyā bhrātaraścaiva kim anyad bhāgadheyataḥ ||
यश्च भाग्यसमायुक्तः स शुभं प्राप्नुयान्नरः ॥ (४१।२)
yaśca bhāgyasamāyuktaḥ sa śubhaṃ prāpnuyānnaraḥ ||
अहं वियुक्तः स्वैर् भाग्यैः पुत्रैश्चैवेह संजय । (४२।१)
ahaṃ viyuktaḥ svair bhāgyaiḥ putraiścaiveha saṃjaya |
कथम् अद्य भविष्यामि वृद्धः शत्रुवशं गतः ॥ (४२।२)
katham adya bhaviṣyāmi vṛddhaḥ śatruvaśaṃ gataḥ ||
नान्यद् अत्र परं मन्ये वनवासाद् ऋते प्रभो । (४३।१)
nānyad atra paraṃ manye vanavāsād ṛte prabho |
सो ऽहं वनं गमिष्यामि निर्बन्धुर् ज्ञातिसंक्षये ॥ (४३।२)
so 'haṃ vanaṃ gamiṣyāmi nirbandhur jñātisaṃkṣaye ||
न हि मे ऽन्यद् भवेच्छ्रेयो वनाभ्युपगमाद् ऋते । (४४।१)
na hi me 'nyad bhavecchreyo vanābhyupagamād ṛte |
इमाम् अवस्थां प्राप्तस्य लूनपक्षस्य संजय ॥ (४४।२)
imām avasthāṃ prāptasya lūnapakṣasya saṃjaya ||
कथं हि भीमसेनस्य श्रोष्ये ऽहं शब्दम् उत्तमम् । (४६।१)
kathaṃ hi bhīmasenasya śroṣye 'haṃ śabdam uttamam |
दुःखशोकाभिसंतप्तो न श्रोष्ये परुषा गिरः ॥ (४७।२)
duḥkhaśokābhisaṃtapto na śroṣye paruṣā giraḥ ||
मुहुर् मुहुर् मुह्यमानः पुत्राधिभिर् अभिप्लुतः ॥ (४८।२)
muhur muhur muhyamānaḥ putrādhibhir abhiplutaḥ ||
विलप्य सुचिरं कालं धृतराष्ट्रो ऽम्बिकासुतः । (४९।१)
vilapya suciraṃ kālaṃ dhṛtarāṣṭro 'mbikāsutaḥ |
दीर्घम् उष्णं च निःश्वस्य चिन्तयित्वा पराभवम् ॥ (४९।२)
dīrgham uṣṇaṃ ca niḥśvasya cintayitvā parābhavam ||
पुनर् गावल्गणिं सूतं पर्यपृच्छद् यथातथम् ॥ (५०।२)
punar gāvalgaṇiṃ sūtaṃ paryapṛcchad yathātatham ||
भीष्मद्रोणौ हतौ श्रुत्वा सूतपुत्रं च पातितम् । (५१।१)
bhīṣmadroṇau hatau śrutvā sūtaputraṃ ca pātitam |
यं यं सेनाप्रणेतारं युधि कुर्वन्ति मामकाः । (५२।१)
yaṃ yaṃ senāpraṇetāraṃ yudhi kurvanti māmakāḥ |
अचिरेणैव कालेन तं तं निघ्नन्ति पाण्डवाः ॥ (५२।२)
acireṇaiva kālena taṃ taṃ nighnanti pāṇḍavāḥ ||
रणमूर्ध्नि हतो भीष्मः पश्यतां वः किरीटिना । (५३।१)
raṇamūrdhni hato bhīṣmaḥ paśyatāṃ vaḥ kirīṭinā |
एवम् एव हतो द्रोणः सर्वेषाम् एव पश्यताम् ॥ (५३।२)
evam eva hato droṇaḥ sarveṣām eva paśyatām ||
एवम् एव हतः कर्णः सूतपुत्रः प्रतापवान् । (५४।१)
evam eva hataḥ karṇaḥ sūtaputraḥ pratāpavān |
स राजकानां सर्वेषां पश्यतां वः किरीटिना ॥ (५४।२)
sa rājakānāṃ sarveṣāṃ paśyatāṃ vaḥ kirīṭinā ||
पूर्वम् एवाहम् उक्तो वै विदुरेण महात्मना । (५५।१)
pūrvam evāham ukto vai vidureṇa mahātmanā |
केचिन्न सम्यक् पश्यन्ति मूढाः सम्यक् तथापरे । (५६।१)
kecinna samyak paśyanti mūḍhāḥ samyak tathāpare |
तद् इदं मम मूढस्य तथाभूतं वचः स्म ह ॥ (५६।२)
tad idaṃ mama mūḍhasya tathābhūtaṃ vacaḥ sma ha ||
यद् अब्रवीन्मे धर्मात्मा विदुरो दीर्घदर्शिवान् । (५७।१)
yad abravīnme dharmātmā viduro dīrghadarśivān |
तत् तथा समनुप्राप्तं वचनं सत्यवादिनः ॥ (५७।२)
tat tathā samanuprāptaṃ vacanaṃ satyavādinaḥ ||
को वा मुखम् अनीकानाम् आसीत् कर्णे निपातिते । (५९।१)
ko vā mukham anīkānām āsīt karṇe nipātite |
अर्जुनं वासुदेवं च को वा प्रत्युद्ययौ रथी ॥ (५९।२)
arjunaṃ vāsudevaṃ ca ko vā pratyudyayau rathī ||
के ऽरक्षन् दक्षिणं चक्रं मद्रराजस्य संयुगे । (६०।१)
ke 'rakṣan dakṣiṇaṃ cakraṃ madrarājasya saṃyuge |
वामं च योद्धुकामस्य के वा वीरस्य पृष्ठतः ॥ (६०।२)
vāmaṃ ca yoddhukāmasya ke vā vīrasya pṛṣṭhataḥ ||
निहतः पाण्डवैः संख्ये पुत्रो वा मम संजय ॥ (६१।२)
nihataḥ pāṇḍavaiḥ saṃkhye putro vā mama saṃjaya ||
ब्रूहि सर्वं यथातत्त्वं भरतानां महाक्षयम् । (६२।१)
brūhi sarvaṃ yathātattvaṃ bharatānāṃ mahākṣayam |
यथा च निहतः संख्ये पुत्रो दुर्योधनो मम ॥ (६२।२)
yathā ca nihataḥ saṃkhye putro duryodhano mama ||
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च द्रौपद्याः पञ्च चात्मजाः ॥ (६३।२)
dhṛṣṭadyumnaḥ śikhaṇḍī ca draupadyāḥ pañca cātmajāḥ ||
पाण्डवाश्च यथा मुक्तास्तथोभौ सात्वतौ युधि । (६४।१)
pāṇḍavāśca yathā muktāstathobhau sātvatau yudhi |
कृपश्च कृतवर्मा च भारद्वाजस्य चात्मजः ॥ (६४।२)
kṛpaśca kṛtavarmā ca bhāradvājasya cātmajaḥ ||
यद् यथा यादृशं चैव युद्धं वृत्तं च सांप्रतम् । (६५।१)
yad yathā yādṛśaṃ caiva yuddhaṃ vṛttaṃ ca sāṃpratam |
अखिलं श्रोतुम् इच्छामि कुशलो ह्यसि संजय ॥ (६५।२)
akhilaṃ śrotum icchāmi kuśalo hyasi saṃjaya ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.