शिशुपाल उवाच । (१।१)

स मे बहुमतो राजा जरासंधो महाबलः । (१।२)

यो ऽनेन युद्धं नेयेष दासो ऽयम् इति संयुगे ॥ (१।३)

केशवेन कृतं यत् तु जरासंधवधे तदा । (२।१)

भीमसेनार्जुनाभ्यां च कस्तत् साध्विति मन्यते ॥ (२।२)

अद्वारेण प्रविष्टेन छद्मना ब्रह्मवादिना । (३।१)

दृष्टः प्रभावः कृष्णेन जरासंधस्य धीमतः ॥ (३।२)

येन धर्मात्मनात्मानं ब्रह्मण्यम् अभिजानता । (४।१)

नैषितं पाद्यम् अस्मै तद् दातुम् अग्रे दुरात्मने ॥ (४।२)

भुज्यताम् इति तेनोक्ताः कृष्णभीमधनंजयाः । (५।१)

जरासंधेन कौरव्य कृष्णेन विकृतं कृतम् ॥ (५।२)

यद्ययं जगतः कर्ता यथैनं मूर्ख मन्यसे । (६।१)

कस्मान्न ब्राह्मणं सम्यग् आत्मानम् अवगच्छति ॥ (६।२)

इदं त्वाश्चर्यभूतं मे यद् इमे पाण्डवास्त्वया । (७।१)

अपकृष्टाः सतां मार्गान्मन्यन्ते तच्च साध्विति ॥ (७।२)

अथ वा नैतद् आश्चर्यं येषां त्वम् असि भारत । (८।१)

स्त्रीसधर्मा च वृद्धश्च सर्वार्थानां प्रदर्शकः ॥ (८।२)

वैशंपायन उवाच । (९।१)

तस्य तद् वचनं श्रुत्वा रूक्षं रूक्षाक्षरं बहु । (९।२)

चुकोप बलिनां श्रेष्ठो भीमसेनः प्रतापवान् ॥ (९।३)

तस्य पद्मप्रतीकाशे स्वभावायतविस्तृते । (१०।१)

भूयः क्रोधाभिताम्रान्ते रक्ते नेत्रे बभूवतुः ॥ (१०।२)

त्रिशिखां भ्रुकुटीं चास्य ददृशुः सर्वपार्थिवाः । (११।१)

ललाटस्थां त्रिकूटस्थां गङ्गां त्रिपथगाम् इव ॥ (११।२)

दन्तान् संदशतस्तस्य कोपाद् ददृशुर् आननम् । (१२।१)

युगान्ते सर्वभूतानि कालस्येव दिधक्षतः ॥ (१२।२)

उत्पतन्तं तु वेगेन जग्राहैनं मनस्विनम् । (१३।१)

भीष्म एव महाबाहुर् महासेनम् इवेश्वरः ॥ (१३।२)

तस्य भीमस्य भीष्मेण वार्यमाणस्य भारत । (१४।१)

गुरुणा विविधैर् वाक्यैः क्रोधः प्रशमम् आगतः ॥ (१४।२)

नातिचक्राम भीष्मस्य स हि वाक्यम् अरिंदमः । (१५।१)

समुद्धूतो घनापाये वेलाम् इव महोदधिः ॥ (१५।२)

शिशुपालस्तु संक्रुद्धे भीमसेने नराधिप । (१६।१)

नाकम्पत तदा वीरः पौरुषे स्वे व्यवस्थितः ॥ (१६।२)

उत्पतन्तं तु वेगेन पुनः पुनर् अरिंदमः । (१७।१)

न स तं चिन्तयामास सिंहः क्षुद्रमृगं यथा ॥ (१७।२)

प्रहसंश्चाब्रवीद् वाक्यं चेदिराजः प्रतापवान् । (१८।१)

भीमसेनम् अतिक्रुद्धं दृष्ट्वा भीमपराक्रमम् ॥ (१८।२)

मुञ्चैनं भीष्म पश्यन्तु यावद् एनं नराधिपाः । (१९।१)

मत्प्रतापाग्निनिर्दग्धं पतंगम् इव वह्निना ॥ (१९।२)

ततश्चेदिपतेर् वाक्यं तच्छ्रुत्वा कुरुसत्तमः । (२०।१)

भीमसेनम् उवाचेदं भीष्मो मतिमतां वरः ॥ (२०।२)