सूत उवाच । (१।१)

इत्युक्तो गरुडः सर्पैस्ततो मातरम् अब्रवीत् । (१।२)

गच्छाम्यमृतम् आहर्तुं भक्ष्यम् इच्छामि वेदितुम् ॥ (१।३)

विनतोवाच । (२।१)

समुद्रकुक्षावेकान्ते निषादालयम् उत्तमम् । (२।२)

भवनानि निषादानां तत्र सन्ति द्विजोत्तम । (२।३)

पापिनां नष्टलोकानां निर्घृणानां दुरात्मनाम् । (२।४)

सहस्राणाम् अनेकानां तान् भुक्त्वामृतम् आनय ॥ (२।५)

न तु ते ब्राह्मणं हन्तुं कार्या बुद्धिः कथंचन । (३।१)

अवध्यः सर्वभूतानां ब्राह्मणो ह्यनलोपमः ॥ (३।२)

अग्निर् अर्को विषं शस्त्रं विप्रो भवति कोपितः । (४।१)

एवमादिभी रूपैस्तु सतां वै ब्राह्मणो मतः । (४।२)

स ते तात न हन्तव्यः संक्रुद्धेनापि सर्वदा । (४।३)

ब्राह्मणानाम् अभिद्रोहो न कर्तव्यः कथंचन । (४।४)

न ह्येवम् अग्निर् नादित्यो भस्म कुर्यात् तथानघ । (४।५)

यथा कुर्याद् अभिक्रुद्धो ब्राह्मणः संशितव्रतः । (४।६)

तद् एतैर् विविधैर् लिङ्गैस्त्वं विद्यास्तं द्विजोत्तमम् । (४।७)

गुरुर् हि सर्वभूतानां ब्राह्मणः परिकीर्तितः । (४।८)

तर्हि वक्ष्यामि विस्पष्टं कारणं तन् निबोधथ । (४।९)

भूतानाम् अग्रभुग् विप्रो वर्णश्रेष्ठः पिता गुरुः ॥ (४।१०)

गरुड उवाच । (५।१)

यथाहम् अभिजानीयां ब्राह्मणं लक्षणैः शुभैः । (५।२)

तन् मे कारणतो मातः पृच्छतो वक्तुम् अर्हसि । (५।३)

किंरूपो ब्राह्मणो मातः किंशीलः किंपराक्रमः । (५।४)

किं स्विद् अग्निनिभो भाति किं स्वित् सौम्यप्रदर्शनः ॥ (५।५)

विनतोवाच । (६।१)

मेखलाजिनदण्डेन ब्रह्मचारीति लक्षयेत् । (६।२)

शुक्लवस्त्रः शुचिर् दान्तो रुक्मकुण्डलमण्डितः । (६।३)

वैणवीं धारयन् यष्टिम् उपवीतं कमण्डलुम् । (६।४)

एतैस्तु लक्षणैर् युक्तं गृहस्थम् इति लक्षयेत् । (६।५)

नखरोमाचितं विप्रं चीराजिनजटाधरम् । (६।६)

वनवासरतं नित्यं वनवासीति लक्षयेत् । (६।७)

मुण्डी त्रिदण्डी काषायी कमण्डलुधरो यतिः । (६।८)

एतैस्तु लक्षणैः पुत्र विद्धि तान् ब्राह्मणान् ऋजून् । (६।९)

यस्ते कण्ठम् अनुप्राप्तो निगीर्णं बडिशं यथा । (६।१०)

दहेद् अङ्गारवत् पुत्र तं विद्याद् ब्राह्मणर्षभम् ॥ (६।११)

सूत उवाच । (७।१)

प्रोवाच चैनं विनता पुत्रहार्दाद् इदं वचः । (७।२)

जठरे न च जीर्येद् यस्तं जानीहि द्विजोत्तमम् । (७।३)

जानन्त्यप्यतुलं वीर्यम् आशीर्वादसमन्वितम् । (७।४)

पुत्रहार्दाद् उवाचैनं विनता गरुडं तदा । (७।५)

प्रीता परमदुःखार्ता नागैर् विप्रकृता सती ॥ (७।६)

पक्षौ ते मारुतः पातु चन्द्रः पृष्ठं तु पुत्रक । (८।१)

शिरस्तु पातु ते वह्निर् भास्करः सर्वम् एव तु । (८।२)

विष्णुः सर्वगतः सर्वम् अङ्गानि तव चैव च ॥ (८।३)

अहं च ते सदा पुत्र शान्तिस्वस्तिपरायणा । (९।१)

इहासीना भविष्यामि स्वस्तिकारे सदा रता । (९।२)

व्रतोपवासनियता भवामि सुरलोकतः । (९।३)

भविष्यति न संदेहो यावद् आगमनं तव । (९।४)

अरिष्टं व्रज पन्थानं वत्स कार्यार्थसिद्धये ॥ (९।५)

ततः स मातुर् वचनं निशम्य वितत्य पक्षौ नभ उत्पपात । (१०।१)

ततो निषादान् बलवान् उपागमद् बुभुक्षितः काल इवान्तको महान् ॥ (१०।२)

स तान् निषादान् उपसंहरंस्तदा रजः समुद्धूय नभःस्पृशं महत् । (११।१)

समुद्रकुक्षौ च विशोषयन् पयः समीपगान् भूमिधरान् विचालयन् ॥ (११।२)

ततः स चक्रे महद् आननं तदा निषादमार्गं प्रतिरुध्य पक्षिराट् । (१२।१)

तदा निपत्याशनिचण्डविक्रमः । (१२।२)

प्रसार्य पक्षौ स निषादम् आगतः । (१२।३)

ततो निषादास्त्वरिताः प्रवव्रजुर् यतो मुखं तस्य भुजंगभोजिनः ॥ (१२।४)

तदाननं विवृतम् अतिप्रमाणवत् समभ्ययुर् गगनम् इवार्दिताः खगाः । (१३।१)

सहस्रशः पवनरजोऽभ्रमोहिता महानिलप्रचलितपादपे वने ॥ (१३।२)

ततः खगो वदनम् अमित्रतापनः समाहरत् परिचपलो महाबलः । (१४।१)

निषूदयन् बहुविधमत्स्यभक्षिणो बुभुक्षितो गगनचरेश्वरस्तदा ॥ (१४।२)