वैशंपायन उवाच । (१।१)

इङ्गितेनैव दाशार्हस्तम् अभिप्रायम् आदितः । (१।२)

द्रौणेर् बुद्ध्वा महाबाहुर् अर्जुनं प्रत्यभाषत ॥ (१।३)

अर्जुनार्जुन यद् दिव्यम् अस्त्रं ते हृदि वर्तते । (२।१)

द्रोणोपदिष्टं तस्यायं कालः संप्रति पाण्डव ॥ (२।२)

भ्रातॄणाम् आत्मनश्चैव परित्राणाय भारत । (३।१)

विसृजैतत् त्वम् अप्याजावस्त्रम् अस्त्रनिवारणम् ॥ (३।२)

केशवेनैवम् उक्तस्तु पाण्डवः परवीरहा । (४।१)

अवातरद् रथात् तूर्णं प्रगृह्य सशरं धनुः ॥ (४।२)

पूर्वम् आचार्यपुत्राय ततो ऽनन्तरम् आत्मने । (५।१)

भ्रातृभ्यश्चैव सर्वेभ्यः स्वस्तीत्युक्त्वा परंतपः ॥ (५।२)

देवताभ्यो नमस्कृत्य गुरुभ्यश्चैव सर्वशः । (६।१)

उत्ससर्ज शिवं ध्यायन्न् अस्त्रम् अस्त्रेण शाम्यताम् ॥ (६।२)

ततस्तद् अस्त्रं सहसा सृष्टं गाण्डीवधन्वना । (७।१)

प्रजज्वाल महार्चिष्मद् युगान्तानलसंनिभम् ॥ (७।२)

तथैव द्रोणपुत्रस्य तद् अस्त्रं तिग्मतेजसः । (८।१)

प्रजज्वाल महाज्वालं तेजोमण्डलसंवृतम् ॥ (८।२)

निर्घाता बहवश्चासन् पेतुर् उल्काः सहस्रशः । (९।१)

महद् भयं च भूतानां सर्वेषां समजायत ॥ (९।२)

सशब्दम् अभवद् व्योम ज्वालामालाकुलं भृशम् । (१०।१)

चचाल च मही कृत्स्ना सपर्वतवनद्रुमा ॥ (१०।२)

ते अस्त्रे तेजसा लोकांस्तापयन्ती व्यवस्थिते । (११।१)

महर्षी सहितौ तत्र दर्शयामासतुस्तदा ॥ (११।२)

नारदः स च धर्मात्मा भरतानां पितामहः । (१२।१)

उभौ शमयितुं वीरौ भारद्वाजधनंजयौ ॥ (१२।२)

तौ मुनी सर्वधर्मज्ञौ सर्वभूतहितैषिणौ । (१३।१)

दीप्तयोर् अस्त्रयोर् मध्ये स्थितौ परमतेजसौ ॥ (१३।२)

तदन्तरम् अनाधृष्यावुपगम्य यशस्विनौ । (१४।१)

आस्ताम् ऋषिवरौ तत्र ज्वलिताविव पावकौ ॥ (१४।२)

प्राणभृद्भिर् अनाधृष्यौ देवदानवसंमतौ । (१५।१)

अस्त्रतेजः शमयितुं लोकानां हितकाम्यया ॥ (१५।२)

ऋषी ऊचतुः । (१६।१)

नानाशस्त्रविदः पूर्वे ये ऽप्यतीता महारथाः । (१६।२)

नैतद् अस्त्रं मनुष्येषु तैः प्रयुक्तं कथंचन ॥ (१६।३)