वैशंपायन उवाच । (१।१)

एवं प्रयतमानानां वृष्णीनाम् अन्धकैः सह । (१।२)

कालो गृहाणि सर्वेषां परिचक्राम नित्यशः ॥ (१।३)

करालो विकटो मुण्डः पुरुषः कृष्णपिङ्गलः । (२।१)

गृहाण्यवेक्ष्य वृष्णीनां नादृश्यत पुनः क्वचित् ॥ (२।२)

उत्पेदिरे महावाता दारुणाश्चा दिने दिने । (३।१)

वृष्ण्यन्धकविनाशाय बहवो रोमहर्षणाः ॥ (३।२)

विवृद्धमूषका रथ्या विभिन्नमणिकास्तथा । (४।१)

चीचीकूचीति वाश्यन्त्यः सारिका वृष्णिवेश्मसु । (४।२)

नोपशाम्यति शब्दश्च स दिवारात्रम् एव हि ॥ (४।३)

अनुकुर्वन्न् उलूकानां सारसा विरुतं तथा । (५।१)

अजाः शिवानां च रुतम् अन्वकुर्वत भारत ॥ (५।२)

पाण्डुरा रक्तपादाश्च विहगाः कालचोदिताः । (६।१)

वृष्ण्यन्धकानां गेहेषु कपोता व्यचरंस्तदा ॥ (६।२)

व्यजायन्त खरा गोषु करभाश्वतरीषु च । (७।१)

शुनीष्वपि बिडालाश्च मूषका नकुलीषु च ॥ (७।२)

नापत्रपन्त पापानि कुर्वन्तो वृष्णयस्तदा । (८।१)

प्राद्विषन् ब्राह्मणांश्चापि पितॄन् देवांस्तथैव च ॥ (८।२)

गुरूंश्चाप्यवमन्यन्त न तु रामजनार्दनौ । (९।१)

पत्न्यः पतीन् व्युच्चरन्त पत्नीश्च पतयस्तथा ॥ (९।२)

विभावसुः प्रज्वलितो वामं विपरिवर्तते । (१०।१)

नीललोहितमाञ्जिष्ठा विसृजन्न् अर्चिषः पृथक् ॥ (१०।२)

उदयास्तमने नित्यं पुर्यां तस्यां दिवाकरः । (११।१)

व्यदृश्यतासकृत् पुंभिः कबन्धैः परिवारितः ॥ (११।२)

महानसेषु सिद्धे ऽन्ने संस्कृते ऽतीव भारत । (१२।१)

आहार्यमाणे कृमयो व्यदृश्यन्त नराधिप ॥ (१२।२)

पुण्याहे वाच्यमाने च जपत्सु च महात्मसु । (१३।१)

अभिधावन्तः श्रूयन्ते न चादृश्यत कश्चन ॥ (१३।२)

परस्परं च नक्षत्रं हन्यमानं पुनः पुनः । (१४।१)

ग्रहैर् अपश्यन् सर्वे ते नात्मनस्तु कथंचन ॥ (१४।२)

नदन्तं पाञ्चजन्यं च वृष्ण्यन्धकनिवेशने । (१५।१)

समन्तात् प्रत्यवाश्यन्त रासभा दारुणस्वराः ॥ (१५।२)

एवं पश्यन् हृषीकेशः सम्प्राप्तं कालपर्ययम् । (१६।१)

त्रयोदश्याम् अमावास्यां तां दृष्ट्वा प्राब्रवीद् इदम् ॥ (१६।२)

चतुर्दशी पञ्चदशी कृतेयं राहुणा पुनः । (१७।१)

तदा च भारते युद्धे प्राप्ता चाद्य क्षयाय नः ॥ (१७।२)

विमृशन्न् एव कालं तं परिचिन्त्य जनार्दनः । (१८।१)

मेने प्राप्तं स षट्त्रिंशं वर्षं वै केशिसूदनः ॥ (१८।२)

पुत्रशोकाभिसंतप्ता गान्धारी हतबान्धवा । (१९।१)

यद् अनुव्याजहारार्ता तद् इदं समुपागतम् ॥ (१९।२)

इदं च तद् अनुप्राप्तम् अब्रवीद् यद् युधिष्ठिरः । (२०।१)

पुरा व्यूढेष्वनीकेषु दृष्ट्वोत्पातान् सुदारुणान् ॥ (२०।२)

इत्युक्त्वा वासुदेवस्तु चिकीर्षन् सत्यम् एव तत् । (२१।१)

आज्ञापयामास तदा तीर्थयात्राम् अरिंदम ॥ (२१।२)

अघोषयन्त पुरुषास्तत्र केशवशासनात् । (२२।१)

तीर्थयात्रा समुद्रे वः कार्येति पुरुषर्षभाः ॥ (२२।२)