भीष्म उवाच । (१।१)

कार्यते यच्च क्रियते सच्चासच्च कृतं ततः । (१।२)

तत्राश्वसीत सत्कृत्वा असत्कृत्वा न विश्वसेत् ॥ (१।३)

काल एवात्र कालेन निग्रहानुग्रहौ ददत् । (२।१)

बुद्धिम् आविश्य भूतानां धर्मार्थेषु प्रवर्तते ॥ (२।२)

यदा त्वस्य भवेद् बुद्धिर् धर्म्या चार्थप्रदर्शिनी । (३।१)

तदाश्वसीत धर्मात्मादृढबुद्धिर् न विश्वसेत् ॥ (३।२)

एतावन्मात्रम् एतद्धि भूतानां प्राज्ञलक्षणम् । (४।१)

कालयुक्तो ऽप्युभयविच्छेषम् अर्थं समाचरेत् ॥ (४।२)

यथा ह्युपस्थितैश्वर्याः पूजयन्ते नरा नरान् । (५।१)

एवम् एवात्मनात्मानं पूजयन्तीह धार्मिकाः ॥ (५।२)

न ह्यधर्मतया धर्मं दद्यात् कालः कथंचन । (६।१)

तस्माद् विशुद्धम् आत्मानं जानीयाद् धर्मचारिणम् ॥ (६।२)

स्प्रष्टुम् अप्यसमर्थो हि ज्वलन्तम् इव पावकम् । (७।१)

अधर्मः सततो धर्मं कालेन परिरक्षितम् ॥ (७।२)

कार्यावेतौ हि कालेन धर्मो हि विजयावहः । (८।१)

त्रयाणाम् अपि लोकानाम् आलोककरणो भवेत् ॥ (८।२)

तत्र कश्चिन्नयेत् प्राज्ञो गृहीत्वैव करे नरम् । (९।१)

उह्यमानः स धर्मेण धर्मे बहुभयच्छले ॥ (९।२)