शल्य उवाच । (१।१)

अथ संचिन्तयानस्य देवराजस्य धीमतः । (१।२)

नहुषस्य वधोपायं लोकपालैः सहैव तैः । (१।३)

तपस्वी तत्र भगवान् अगस्त्यः प्रत्यदृश्यत ॥ (१।४)

सो ऽब्रवीद् अर्च्य देवेन्द्रं दिष्ट्या वै वर्धते भवान् । (२।१)

विश्वरूपविनाशेन वृत्रासुरवधेन च ॥ (२।२)

दिष्ट्या च नहुषो भ्रष्टो देवराज्यात् पुरंदर । (३।१)

दिष्ट्या हतारिं पश्यामि भवन्तं बलसूदन ॥ (३।२)

इन्द्र उवाच । (४।१)

स्वागतं ते महर्षे ऽस्तु प्रीतो ऽहं दर्शनात् तव । (४।२)

पाद्यम् आचमनीयं च गाम् अर्घ्यं च प्रतीच्छ मे ॥ (४।३)

शल्य उवाच । (५।१)

पूजितं चोपविष्टं तम् आसने मुनिसत्तमम् । (५।२)

पर्यपृच्छत देवेशः प्रहृष्टो ब्राह्मणर्षभम् ॥ (५।३)

एतद् इच्छामि भगवन् कथ्यमानं द्विजोत्तम । (६।१)

परिभ्रष्टः कथं स्वर्गान्नहुषः पापनिश्चयः ॥ (६।२)

अगस्त्य उवाच । (७।१)

शृणु शक्र प्रियं वाक्यं यथा राजा दुरात्मवान् । (७।२)

स्वर्गाद् भ्रष्टो दुराचारो नहुषो बलदर्पितः ॥ (७।३)

श्रमार्तास्तु वहन्तस्तं नहुषं पापकारिणम् । (८।१)

देवर्षयो महाभागास्तथा ब्रह्मर्षयो ऽमलाः । (८।२)

पप्रच्छुः संशयं देव नहुषं जयतां वर ॥ (८।३)

य इमे ब्रह्मणा प्रोक्ता मन्त्रा वै प्रोक्षणे गवाम् । (९।१)

एते प्रमाणं भवत उताहो नेति वासव । (९।२)

नहुषो नेति तान् आह तमसा मूढचेतनः ॥ (९।३)

ऋषय ऊचुः । (१०।१)

अधर्मे सम्प्रवृत्तस्त्वं धर्मं न प्रतिपद्यसे । (१०।२)

प्रमाणम् एतद् अस्माकं पूर्वं प्रोक्तं महर्षिभिः ॥ (१०।३)

अगस्त्य उवाच । (११।१)

ततो विवदमानः स मुनिभिः सह वासव । (११।२)

अथ माम् अस्पृशन्मूर्ध्नि पादेनाधर्मपीडितः ॥ (११।३)

तेनाभूद्धततेजाः स निःश्रीकश्च शचीपते । (१२।१)

ततस्तम् अहम् आविग्नम् अवोचं भयपीडितम् ॥ (१२।२)

यस्मात् पूर्वैः कृतं ब्रह्म ब्रह्मर्षिभिर् अनुष्ठितम् । (१३।१)

अदुष्टं दूषयसि वै यच्च मूर्ध्न्यस्पृशः पदा ॥ (१३।२)

यच्चापि त्वम् ऋषीन्मूढ ब्रह्मकल्पान् दुरासदान् । (१४।१)

वाहान् कृत्वा वाहयसि तेन स्वर्गाद्धतप्रभः ॥ (१४।२)

ध्वंस पाप परिभ्रष्टः क्षीणपुण्यो महीतलम् । (१५।१)

दश वर्षसहस्राणि सर्परूपधरो महान् । (१५।२)

विचरिष्यसि पूर्णेषु पुनः स्वर्गम् अवाप्स्यसि ॥ (१५।३)

एवं भ्रष्टो दुरात्मा स देवराज्याद् अरिंदम । (१६।१)

दिष्ट्या वर्धामहे शक्र हतो ब्राह्मणकण्टकः ॥ (१६।२)

त्रिविष्टपं प्रपद्यस्व पाहि लोकाञ्शचीपते । (१७।१)

जितेन्द्रियो जितामित्रः स्तूयमानो महर्षिभिः ॥ (१७।२)

शल्य उवाच । (१८।१)

ततो देवा भृशं तुष्टा महर्षिगणसंवृताः । (१८।२)

पितरश्चैव यक्षाश्च भुजगा राक्षसास्तथा ॥ (१८।३)

गन्धर्वा देवकन्याश्च सर्वे चाप्सरसां गणाः । (१९।१)

सरांसि सरितः शैलाः सागराश्च विशां पते ॥ (१९।२)

उपगम्याब्रुवन् सर्वे दिष्ट्या वर्धसि शत्रुहन् । (२०।१)

हतश्च नहुषः पापो दिष्ट्यागस्त्येन धीमता । (२०।२)

दिष्ट्या पापसमाचारः कृतः सर्पो महीतले ॥ (२०।३)