धृतराष्ट्र उवाच । (१।१)

चक्षुष्मतां वै स्पृहयामि संजय द्रक्ष्यन्ति ये वासुदेवं समीपे । (१।२)

विभ्राजमानं वपुषा परेण प्रकाशयन्तं प्रदिशो दिशश्च ॥ (१।३)

ईरयन्तं भारतीं भारतानाम् अभ्यर्चनीयां शंकरीं सृञ्जयानाम् । (२।१)

बुभूषद्भिर् ग्रहणीयाम् अनिन्द्यां परासूनाम् अग्रहणीयरूपाम् ॥ (२।२)

समुद्यन्तं सात्वतम् एकवीरं प्रणेतारम् ऋषभं यादवानाम् । (३।१)

निहन्तारं क्षोभणं शात्रवाणां मुष्णन्तं च द्विषतां वै यशांसि ॥ (३।२)

द्रष्टारो हि कुरवस्तं समेता महात्मानं शत्रुहणं वरेण्यम् । (४।१)

ब्रुवन्तं वाचम् अनृशंसरूपां वृष्णिश्रेष्ठं मोहयन्तं मदीयान् ॥ (४।२)

ऋषिं सनातनतमं विपश्चितं वाचः समुद्रं कलशं यतीनाम् । (५।१)

अरिष्टनेमिं गरुडं सुपर्णं पतिं प्रजानां भुवनस्य धाम ॥ (५।२)

सहस्रशीर्षं पुरुषं पुराणम् अनादिमध्यान्तम् अनन्तकीर्तिम् । (६।१)

शुक्रस्य धातारम् अजं जनित्रं परं परेभ्यः शरणं प्रपद्ये ॥ (६।२)

त्रैलोक्यनिर्माणकरं जनित्रं देवासुराणाम् अथ नागरक्षसाम् । (७।१)

नराधिपानां विदुषां प्रधानम् इन्द्रानुजं तं शरणं प्रपद्ये ॥ (७।२)