युधिष्ठिर उवाच । (१।१)

अथ यो विजिगीषेत क्षत्रियः क्षत्रियं युधि । (१।२)

कस्तस्य धर्म्यो विजय एतत् पृष्टो ब्रवीहि मे ॥ (१।३)

भीष्म उवाच । (२।१)

ससहायो ऽसहायो वा राष्ट्रम् आगम्य भूमिपः । (२।२)

ब्रूयाद् अहं वो राजेति रक्षिष्यामि च वः सदा ॥ (२।३)

मम धर्म्यं बलिं दत्त किंवा मां प्रतिपत्स्यथ । (३।१)

ते चेत् तम् आगतं तत्र वृणुयुः कुशलं भवेत् ॥ (३।२)

ते चेद् अक्षत्रियाः सन्तो विरुध्येयुः कथंचन । (४।१)

सर्वोपायैर् नियन्तव्या विकर्मस्था नराधिप ॥ (४।२)

अशक्तं क्षत्रियं मत्वा शस्त्रं गृह्णात्यथापरः । (५।१)

त्राणायाप्यसमर्थं तं मन्यमानम् अतीव च ॥ (५।२)

युधिष्ठिर उवाच । (६।१)

अथ यः क्षत्रियो राजा क्षत्रियं प्रत्युपाव्रजेत् । (६।२)

कथं स प्रतियोद्धव्यस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ (६।३)

भीष्म उवाच । (७।१)

नासंनद्धो नाकवचो योद्धव्यः क्षत्रियो रणे । (७।२)

एक एकेन वाच्यश्च विसृजस्व क्षिपामि च ॥ (७।३)

स चेत् संनद्ध आगच्छेत् संनद्धव्यं ततो भवेत् । (८।१)

स चेत् ससैन्य आगच्छेत् ससैन्यस्तम् अथाह्वयेत् ॥ (८।२)

स चेन्निकृत्या युध्येत निकृत्या तं प्रयोधयेत् । (९।१)

अथ चेद् धर्मतो युध्येद् धर्मेणैव निवारयेत् ॥ (९।२)

नाश्वेन रथिनं यायाद् उदियाद् रथिनं रथी । (१०।१)

व्यसने न प्रहर्तव्यं न भीताय जिताय च ॥ (१०।२)

नेषुर् लिप्तो न कर्णी स्याद् असताम् एतद् आयुधम् । (११।१)

जयार्थम् एव योद्धव्यं न क्रुध्येद् अजिघांसतः ॥ (११।२)

साधूनां तु मिथोभेदात् साधुश्चेद् व्यसनी भवेत् । (१२।१)

सव्रणो नाभिहन्तव्यो नानपत्यः कथंचन ॥ (१२।२)

भग्नशस्त्रो विपन्नाश्वश्छिन्नज्यो हतवाहनः । (१३।१)

चिकित्स्यः स्यात् स्वविषये प्राप्यो वा स्वगृहान् भवेत् । (१३।२)

निर्व्रणो ऽपि च मोक्तव्य एष धर्मः सनातनः ॥ (१३।३)

तस्माद् धर्मेण योद्धव्यं मनुः स्वायंभुवो ऽब्रवीत् । (१४।१)

सत्सु नित्यं सतां धर्मस्तम् आस्थाय न नाशयेत् ॥ (१४।२)

यो वै जयत्यधर्मेण क्षत्रियो वर्धमानकः । (१५।१)

आत्मानम् आत्मना हन्ति पापो निकृतिजीवनः ॥ (१५।२)

कर्म चैतद् असाधूनाम् असाधुं साधुना जयेत् । (१६।१)

धर्मेण निधनं श्रेयो न जयः पापकर्मणा ॥ (१६।२)

नाधर्मश्चरितो राजन् सद्यः फलति गौर् इव । (१७।१)

मूलान्यस्य प्रशाखाश्च दहन् समनुगच्छति ॥ (१७।२)

पापेन कर्मणा वित्तं लब्ध्वा पापः प्रहृष्यति । (१८।१)

स वर्धमानः स्तेयेन पापः पापे प्रसजति ॥ (१८।२)

न धर्मो ऽस्तीति मन्वानः शुचीन् अवहसन्न् इव । (१९।१)

अश्रद्दधानभावाच्च विनाशम् उपगच्छति ॥ (१९।२)

स बद्धो वारुणैः पाशैर् अमर्त्य इव मन्यते । (२०।१)

महादृतिर् इवाध्मातः स्वकृतेन विवर्धते ॥ (२०।२)

ततः समूलो ह्रियते नदीकूलाद् इव द्रुमः । (२१।१)

अथैनम् अभिनिन्दन्ति भिन्नं कुम्भम् इवाश्मनि । (२१।२)

तस्माद् धर्मेण विजयं कामं लिप्सेत भूमिपः ॥ (२१।३)