MBh, 12, 301
Select a line for its word-by-word analysis.
पादावध्यात्मम् इत्याहुर् ब्राह्मणास्तत्त्वदर्शिनः । (१।२)
pādāvadhyātmam ityāhur brāhmaṇāstattvadarśinaḥ |
गन्तव्यम् अधिभूतं च विष्णुस्तत्राधिदैवतम् ॥ (१।३)
gantavyam adhibhūtaṃ ca viṣṇustatrādhidaivatam ||
पायुर् अध्यात्मम् इत्याहुर् यथातत्त्वार्थदर्शिनः । (२।१)
pāyur adhyātmam ityāhur yathātattvārthadarśinaḥ |
विसर्गम् अधिभूतं च मित्रस्तत्राधिदैवतम् ॥ (२।२)
visargam adhibhūtaṃ ca mitrastatrādhidaivatam ||
उपस्थो ऽध्यात्मम् इत्याहुर् यथायोगनिदर्शनम् । (३।१)
upastho 'dhyātmam ityāhur yathāyoganidarśanam |
हस्तावध्यात्मम् इत्याहुर् यथासांख्यनिदर्शनम् । (४।१)
hastāvadhyātmam ityāhur yathāsāṃkhyanidarśanam |
कर्तव्यम् अधिभूतं तु इन्द्रस्तत्राधिदैवतम् ॥ (४।२)
kartavyam adhibhūtaṃ tu indrastatrādhidaivatam ||
वाग् अध्यात्मम् इति प्राहुर् यथाश्रुतिनिदर्शनम् । (५।१)
vāg adhyātmam iti prāhur yathāśrutinidarśanam |
वक्तव्यम् अधिभूतं तु वह्निस्तत्राधिदैवतम् ॥ (५।२)
vaktavyam adhibhūtaṃ tu vahnistatrādhidaivatam ||
चक्षुर् अध्यात्मम् इत्याहुर् यथाश्रुतिनिदर्शनम् । (६।१)
cakṣur adhyātmam ityāhur yathāśrutinidarśanam |
रूपम् अत्राधिभूतं तु सूर्यस्तत्राधिदैवतम् ॥ (६।२)
rūpam atrādhibhūtaṃ tu sūryastatrādhidaivatam ||
श्रोत्रम् अध्यात्मम् इत्याहुर् यथाश्रुतिनिदर्शनम् । (७।१)
śrotram adhyātmam ityāhur yathāśrutinidarśanam |
शब्दस्तत्राधिभूतं तु दिशस्तत्राधिदैवतम् ॥ (७।२)
śabdastatrādhibhūtaṃ tu diśastatrādhidaivatam ||
जिह्वाम् अध्यात्मम् इत्याहुर् यथातत्त्वनिदर्शनम् । (८।१)
jihvām adhyātmam ityāhur yathātattvanidarśanam |
घ्राणम् अध्यात्मम् इत्याहुर् यथाश्रुतिनिदर्शनम् । (९।१)
ghrāṇam adhyātmam ityāhur yathāśrutinidarśanam |
त्वग् अध्यात्मम् इति प्राहुस्तत्त्वबुद्धिविशारदाः । (१०।१)
tvag adhyātmam iti prāhustattvabuddhiviśāradāḥ |
मनो ऽध्यात्मम् इति प्राहुर् यथाश्रुतिनिदर्शनम् । (११।१)
mano 'dhyātmam iti prāhur yathāśrutinidarśanam |
मन्तव्यम् अधिभूतं तु चन्द्रमाश्चाधिदैवतम् ॥ (११।२)
mantavyam adhibhūtaṃ tu candramāścādhidaivatam ||
अहंकारिकम् अध्यात्मम् आहुस्तत्त्वनिदर्शनम् । (१२।१)
ahaṃkārikam adhyātmam āhustattvanidarśanam |
अभिमानो ऽधिभूतं तु भवस्तत्राधिदैवतम् ॥ (१२।२)
abhimāno 'dhibhūtaṃ tu bhavastatrādhidaivatam ||
बुद्धिर् अध्यात्मम् इत्याहुर् यथावेदनिदर्शनम् । (१३।१)
buddhir adhyātmam ityāhur yathāvedanidarśanam |
बोद्धव्यम् अधिभूतं तु क्षेत्रज्ञो ऽत्राधिदैवतम् ॥ (१३।२)
boddhavyam adhibhūtaṃ tu kṣetrajño 'trādhidaivatam ||
एषा ते व्यक्ततो राजन् विभूतिर् अनुवर्णिता । (१४।१)
eṣā te vyaktato rājan vibhūtir anuvarṇitā |
आदौ मध्ये तथा चान्ते यथातत्त्वेन तत्त्ववित् ॥ (१४।२)
ādau madhye tathā cānte yathātattvena tattvavit ||
प्रकृतिर् गुणान् विकुरुते स्वच्छन्देनात्मकाम्यया । (१५।१)
prakṛtir guṇān vikurute svacchandenātmakāmyayā |
क्रीडार्थं तु महाराज शतशो ऽथ सहस्रशः ॥ (१५।२)
krīḍārthaṃ tu mahārāja śataśo 'tha sahasraśaḥ ||
यथा दीपसहस्राणि दीपान्मर्त्याः प्रकुर्वते । (१६।१)
yathā dīpasahasrāṇi dīpānmartyāḥ prakurvate |
प्रकृतिस्तथा विकुरुते पुरुषस्य गुणान् बहून् ॥ (१६।२)
prakṛtistathā vikurute puruṣasya guṇān bahūn ||
सत्त्वम् आनन्द उद्रेकः प्रीतिः प्राकाश्यम् एव च । (१७।१)
sattvam ānanda udrekaḥ prītiḥ prākāśyam eva ca |
सुखं शुद्धित्वम् आरोग्यं संतोषः श्रद्दधानता ॥ (१७।२)
sukhaṃ śuddhitvam ārogyaṃ saṃtoṣaḥ śraddadhānatā ||
अकार्पण्यम् असंरम्भः क्षमा धृतिर् अहिंसता । (१८।१)
akārpaṇyam asaṃrambhaḥ kṣamā dhṛtir ahiṃsatā |
समता सत्यम् आनृण्यं मार्दवं ह्रीर् अचापलम् ॥ (१८।२)
samatā satyam ānṛṇyaṃ mārdavaṃ hrīr acāpalam ||
शौचम् आर्जवम् आचारम् अलौल्यं हृद्यसंभ्रमः । (१९।१)
śaucam ārjavam ācāram alaulyaṃ hṛdyasaṃbhramaḥ |
सर्वभूतदया चैव सत्त्वस्यैते गुणाः स्मृताः ॥ (२०।२)
sarvabhūtadayā caiva sattvasyaite guṇāḥ smṛtāḥ ||
दर्पो द्वेषो ऽतिवादश्च एते प्रोक्ता रजोगुणाः ॥ (२३।३)
darpo dveṣo 'tivādaśca ete proktā rajoguṇāḥ ||
तामसानां तु संघातं प्रवक्ष्याम्युपधार्यताम् । (२४।१)
tāmasānāṃ tu saṃghātaṃ pravakṣyāmyupadhāryatām |
मोहो ऽप्रकाशस्तामिस्रम् अन्धतामिस्रसंज्ञितम् ॥ (२४।२)
moho 'prakāśastāmisram andhatāmisrasaṃjñitam ||
मरणं चान्धतामिस्रं तामिस्रं क्रोध उच्यते । (२५।१)
maraṇaṃ cāndhatāmisraṃ tāmisraṃ krodha ucyate |
भोजनानाम् अपर्याप्तिस्तथा पेयेष्वतृप्तता । (२६।१)
bhojanānām aparyāptistathā peyeṣvatṛptatā |
दिवास्वप्ने विवादे च प्रमादेषु च वै रतिः । (२७।१)
divāsvapne vivāde ca pramādeṣu ca vai ratiḥ |
नृत्यवादित्रगीतानाम् अज्ञानाच्छ्रद्दधानता । (२७।२)
nṛtyavāditragītānām ajñānācchraddadhānatā |
द्वेषो धर्मविशेषाणाम् एते वै तामसा गुणाः ॥ (२७।३)
dveṣo dharmaviśeṣāṇām ete vai tāmasā guṇāḥ ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.